Odwiedzając Poznań, a zwłaszcza centrum miasta, mało kto pamięta, że miasto to było swego czasu potężną fortecą, znaną jaką Twierdza Poznań. W XIX wieku w mieście powstał kompleks kilkunastu fortów, umocnionych kamienic oraz bram, chroniących miasto przed atakiem. Jednym z najważniejszych elementów twierdzy była tzw. Brama Berlińska w Poznaniu.
Nieistniejąca już dzisiaj Brama Berlińska znajdowała niedaleko miejsca, w którym obecnie stoi Zamek Cesarski zbudowany w 1910 roku. Prace nad bramą ruszyły w 1843 roku w ramach prac nad drugim etapem budowy Twierdzy Poznań i zakończyły się po 6 latach. Ufortyfikowany obiekt był też jednym z najważniejszych węzłów komunikacyjnych w mieście.
Oficjalne otwarcie bramy miało miejsce 26 sierpnia 1850 roku. Początkowo miała ona 3 przeloty, z których środkowy przeznaczony był dla pojazdów, a boczne dla pieszych. Szybko okazało się jednak, że taka konstrukcja ma za małą przepustowość.
W związku z tym w latach 1867-1869 przeprowadzono przebudowę, dzięki której brama zyskała dodatkowy, czwarty przelot. Niestety dalej nie pozwalało to na sprawne obsługiwanie setek pojazdów, które przekracząły bramę każdego dnia.
W 1880 roku przez dwa najszersze środkowe przeloty (o wymiarach 5,18 m wys. i 5,56 m szer.) poprowadzono linię tramwaju elektrycznego. Ostatecznie na początku XX wieku podjęto decyzję o likwidacji Bramy Berlińskiej oraz lewobrzeżnego rdzenia poligonalnego.
Prace rozpoczęły się w 1901 roku i zakończyły się w 1905 roku. Równocześnie rozpoczęto budowę Zamku Cesarskiego. Obecnie po Bramie Berlińskiej nie pozostał żaden ślad.
