W okresie Zimnej Wojny Szwajcaria pozostawała krajem neutralnym, jednak dalej znajdującym się blisko linii podziału Europy na Wschodnią i Zachodnią. Na początku lat 60. z myślą o Expo 64 nakręcony został specjalny film propagandowy pod tytułem Wehrhafte Schweiz, który miał pokazywać siłę szwajcarskiej armii i jej dążenie do zapewnienia kraju pokoju.
Wyreżyserowany przez Johna Fernhouta i wyprodukowany przez Lothara Wolffa film (niem.) Wehrhafte Schweiz (fr. Nous pouvons nous défendre, ang. Fortress of Peace) powstał z myślą o szwajcarskiej wystawie podczas Expo 64. Według założeń twórców, miał on przedstawiać Szwajcarów gotowych do walki z nieznanym, nieokreślonym wrogiem, który zagrażał bezpieczeństwu i pokojowi w Szwajcarii. Trwający 20 minut materiał zawiera wiele scen batalistycznych, często bardzo efektownych, przedstawiających żołnierzy, czołgi, artylerię i samoloty szwajcarskiej armii walczące z nieznanym wrogiem.
Koszt nakręcenia filmu wyniósł 1 mln franków szwajcarskich (chociaż niektóre źródła podają nawet 3 mln). Podczas prac wykorzystano wiele nowych technik kręcenia filmów akcji, a całość materiału zarejestrowano na filmie MCS-70 Super Panorama 70mm. Premiera miała miejsce w 1964 roku.
Chociaż miał to być film pokazowy, pełnił on funkcję filmu czysto propagandowego, którego celem było pokazanie Szwajcarii jako kraju gotowego do obrony swoich wartości. Mimo dużego budżetu i ogólnie dobrego odbioru, skrytykowano go za zbyt militarystyczne podejście do tematu, a przez to podobieństwo do podobnych filmów, ale tworzonych w krajach totalitarnych. Powstały różne wersje filmu (zwłaszcza wersja angielska), które zaprezentowano również poza Szwajcarią. W 2014 film został poddany rekonstrukcji.
Pomijając propagandowe znaczenie filmu, jest to bardzo ciekawy materiał przedstawiający uzbrojenie szwajcarskiej armii w latach 60. Na szczególną uwagę zasługują sekwencje nakręcone w powietrzu. Z drugiej strony, mimo pokazania wielu różnych typów uzbrojenia, w filmie nie przedstawiono znanych współcześnie elementów systemu obronnego kraju, z których wówczas korzystano – zwłaszcza licznych stałych umocnień w górach.
