Po wynalezieniu telefonu w latach 70. XIX wieku telefonu, nowy wynalazek bardzo szybko zaczął zyskiwać popularność na całym świecie. Początkowo łączność telefoniczna możliwa była tylko dzięki specjalnym centralom, do których podłączano abonentów. Rosnąca ilość użytkowników telefonów sprawiła, że  w 1887 roku władze stolicy Szwecji, Sztokholmu, zdecydowały się na budowę specjalnej wieży telefonicznej, dzięki której możliwe byłoby podłączenie aż kilku tysięcy aparatów do sieci.

Wieżę uruchomiła firma Stockholms Allmänna Telefon AB, która obsługiwała całą sieć telefoniczną w mieście. Dotychczas używana centrala była zbyt mała, aby obsłużyć rosnącą ilość abonentów, w związku z tym nowy obiekt ulokowano w centrum miasta, przy ulicy Malmskillnadsgatan 32.

Telefontornet w latach 90. XIX wieku (fot. Teknlska museet)

Telefontornet w latach 90. XIX wieku (fot. Teknlska museet)

Specjalna wieża, do której zamierzano podłączyć kable miała 50 metrów wysokości, a wraz z dodanymi później antenami aż 80 metrów. Poniżej znajdowała się centrala telefoniczna, która odpowiadała za przekazywanie połączeń. Co ciekawe, Szwedzi zastosowali system automatycznego łączenia abonentów, dzięki czemu nie trzeba było przełączać kabli.

Wnętrze wieży w XIX wieku (fot. Teknlska museet)

Wnętrze wieży w XIX wieku (fot. Teknlska museet)

Sama centrala mogła obsłużyć ponad 8500 abonentów, przez co uznano ją za największą tego typu konstrukcję na świecie. Oficjalna inauguracja wieży miała miejsce 12 lipca 1887 roku i przewodził jej Król Oskar II.

Pracownicy obsługujący wieżę i centralę (fot. Teknlska museet)

Pracownicy obsługujący wieżę i centralę (fot. Teknlska museet)

Do wieży doprowadzono setki kabli, z których każdy mógł obsłużyć do 80 abonentów. Niestety nowy obiekt szybko stał się przestarzały, kiedy zaczęły popularyzować się podziemne kable telefoniczne. Nie oznaczało to jednak, że wieża straciła na znaczeniu. Po przebudowie w 1913 roku wykorzystywano ją jako wieżę radiową, a później po 1939 roku również jako… olbrzymi bilbord reklamowy.

W latach 40. i 50. wieża straciła jednak na znaczeniu. 23 lipca 1952 roku doszło w jej wnętrzu do pożaru. Chociaż ugaszono go, uszkodzenia konstrukcji starej wieży były na tyle duże, że w 1953 roku rozebrano ją.

Wieża podczas pożaru w 1952 roku (fot. Teknlska museet)

Wieża podczas pożaru w 1952 roku (fot. Teknlska museet)

Chociaż po budynku nie pozostał już żaden ślad, w pamięci mieszkańców miasta Telefontornet, bo taką nazwę nosiła wieża, zapisała się jako jeden z najbrzydszych i zarazem charakterystycznych obiektów w mieście. Do dzisiaj zdjęcia przedstawiające niesamowite ilości kabli podłączone do wieży robią olbrzymie wrażenie.

Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.