HMS Raglan

Prace nad monitorem rozpoczęto 1 grudnia 1912 roku. Wodowanie miało miejsce 29 kwietnia 1915 roku a prace wykończeniowe trwały do 24 czerwca 1915 roku. Mimo to oficjalnie do służby jednostka weszła 1 maja 1915 roku.

HMS Raglan

HMS Raglan

Początkowo okręt nosił nazwę M3 chociaż rozważano nadanie mu nazwy HMS Robert E Lee na cześć amerykańskiego generała, ale ostatecznie uznano, że może to wywołać kryzys dyplomatyczny. Później rozważano nazwę HMS Lord Raglan, ale ostatecznie okręt nazwano HMS Raglan.

Monitor służył na Morzu Śródziemnym. 20 stycznia 1918 roku jednostka została zaatakowana przez tureckie krążowniki Yavuz Sultan Selim i Midilli oraz kilka niszczycieli. Nie przystosowany do walki z okrętami wojennymi HMS Raglan został zatopiony wraz z innym, mniejszym monitorem. Zginęło 127 marynarzy. Co ciekawe tureckie okręty przetrwały bitwę, ale Midilli zatonął w drodze do bazy w wyniku eksplozji miny, a Yavuz Sultan Selim został poważnie uszkodzony.

HMS Raglan

HMS Raglan

HMS Roberts

Prace nad monitorem rozpoczęto 17 grudnia 1912 roku. Wodowanie miało miejsce 15 kwietnia 1915 roku. Oficjalnie do służby jednostka weszła 21 maja 1915 roku.

Początkowo okręt nosił nazwę M4 chociaż rozważano nadanie mu nazwy HMS Stonewall Jackson na cześć amerykańskiego generała, ale ostatecznie uznano, że może to wywołać kryzys dyplomatyczny. Później rozważano nazwę HMS Earl Roberts, ale ostatecznie okręt nazwano HMS Roberts.

HMS Roberts

HMS Roberts

Okręt brał udział w operacjach na Morzu Śródziemnym aż do końca wojny. W 1919 roku wycofano go z eksploatacji z zamiarem zezłomowania, ale ostatecznie jednostka trafiła do rezerwy, w której pozostała do lat 30-tych. W międzyczasie rozważano przekształcenie okrętu w pływającą bazę dla sterowców. Planów tych nie zrealizowano. Aż do wycofania z służby i złomowania w 1936 roku okręt wykorzystywano do badań opancerzenia podwodnej części kadłuba.

HMS Havelock

HMS Havelock

Krótka przygoda z monitorami

Oprócz monitorów typu Abercrombie Brytyjczycy używali jeszcze kilkudziesięciu innych okrętów tego typu. W trakcie wojny jednostki te wykazały się całkiem dużą skutecznością, ale ze względu na swój nieco prowizoryczny charakter, po wojnie stały się całkowicie bezużyteczne.

Podczas II wojny światowej powrócono do tego pomysłu, ale przydatność takich okrętów nie była już tak duża ze względu na szybkość działań wojennych i ich oddalenie od brzegu. W kolejnej części przedstawie historię monitorów typu Lord Clive, które uzbrojone w jedne z najpotężniejszych dział okrętowych w Wielkiej Brytanii.

1 2 3
Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.