W Kornwalii, w Wielkiej Brytanii, niedaleko Porthtown i St Agnes zobaczyć można bardzo nietypowe ruiny. Na skalistym, klifowym wybrzeżu znajdują się ruiny dawnej kopalni cyny – Wheal Coates. Zamknięto ją ponad 100 lat temu, gdy wydobycie w tym miejscu stało się nieopłacalne.
Historia kopalni Wheal Coates sięga prawdopodobnie końcówki XVII wieku. Z dokumentów z 1692 roku wynika, że na wybrzeżu w pobliżu miejscowości St Agnes odkryto złoża cyny, które zaczęto stopniowo eksploatować. W 1802 roku zbudowano w tym rejonie właściwą kopalnię Wheal Coates, której pozostałości przetrwały do naszych czasów.
Zabudowania kopalni umieszczono na klifach, ponieważ złoża znajdowały się na stosunkowo niewielkiej głębokości, ale w znacznej mierze pod dnem morza. Około 1815 roku kopalnia uzyskała pełną sprawność, ale skala wydobycia była stosunkowo niewielka ponieważ szyby były regularnie zalewne przez wodę. Dopiero po zainstalowaniu parowych pomp udało się zniwelować ryzyko zalania kopalni.
W 1844 roku Wheal Coates trafiła w ręce nowego właściciela, ale przez kolejnych kilka lat nie funkcjonowała, przez co szyby zostały zalane. Dopiero w 1872 roku udało się je osuszyć i wznowić wydobycie na niewielką skalę. W 1889 roku kopalnię ponownie zamknięto i pozostawiono własnemu losowi.
W latach 1911-1913 wznowiono wydobycie na bardzo małą skalę, jednak z racji niewielkiego wydobycia, kopalnia przynosiła straty. Ostatecznie w 1914 roku zamknięto ją i zlikwidowano. Pozostawione własnemu losowi zabudowania zaczęły popadać w ruinę. Dopiero w 1986 roku podjęto działania, dzięki którym ruiny kopalni zostały zachowane, a z czasem udostępnione do zwiedzania jako lokalna atrakcja turystyczna.
Widoczne współcześnie ruiny pochodzą prawdopodobnie z lat 70. XIX wieku. Ostało się kilka budynków z których najważniejszym jest stacja pomp szybu Towanroath. Warto dodać, że w szczytowym okresie, w kopalni zatrudnionych było około 140 górników i robotników. Łącznie w kopalni Wheal Coates wydobyto 717 ton cyny i 335 ton miedzi. Najgłębsze szyby miały 185 m głębokości, a część wyrobisk znajdowało się pod dnem morza. Obecnie pozostałości kopalni znajdują się w rejestrze zabytków, dzięki czemu zapewniono im ochronę przed wyburzeniem.
