W latach 80. Amerykanie i Rosjanie prowadzili prace nad budową bojowych satelitów i stacji kosmicznych. Były one efektem olbrzymiego rozwoju arsenału nuklearnego, a ich celem miało być stworzenie system zwalczania rakiet balistycznych. W najgorszym przypadku miały to być narzędzia ostatecznej odpowiedzi, już po zagładzie. Jednym z takich system był projekt radzieckiej bojowej stacji kosmicznej Polus, nazywanej również Skif.
Prace studyjne nad stacją Polus rozpoczęto w latach 70., ale z przyczyn technicznych zintensyfikowano je dopiero w latach 80. w odpowiedzi na prowadzone w USA prace nad satelitami systemu SDI, które miały niszczyć radzieckie rakiety balistyczne po starcie. Rosjanie uznali, że najlepszym system do walki z satelitami będzie stacja kosmiczna wyposażona w potężny 1-megawatowy laser. Umieszczona na niskiej orbicie miała być wykorzystana do osłabienia amerykańskich systemów obronnych. Dodatkowo na dalszej orbicie umieszczona miała być kolejna stacja, wyposażona w rakiety, będąca swego rodzaju ostatnią linią obrony.
Stacja Polus i rakieta nośna Energia
Pierwszym problemem z jakim zetknęli się radzieccy naukowcy było wyniesienie tak potężnej stacji na orbitę. Według projektów gotowa stacja miała ważyć aż 80 ton, a żadna z ówczesnych radzieckich rakiet nie była w stanie wynieść tak ciężkiego obiektu na orbitę. Z pomocą przyszedł zespół projektowy programu Buran, w ramach którego zbudowano potężną rakietę Energia, zdolną do wyniesienia w kosmos ładunku o masie 95 ton.
Prace nad rakietą weszły w decydującą fazę w 1985 roku, w związku z czym zespół odpowiedzialny za stację Polus zintensyfikował prace. Próbny start rakiety Energia z ładunkiem miał się odbyć pod koniec 1986 roku, ale uznano, że lepszym rozwiązaniem będzie wysłanie w kosmos prawie gotowej stacji.
Stacja Polus i rakieta nośna Energia
Beriew A-60 – potężny laser, który planowano umieścić w stacji Polus testowano na pokładzie latającego laboratorium umieszczonego w zmodyfikowanym samolocie transportowym Ił-76MD. Maszyna otrzymała oznaczenie Beriew A-60. Zbudowano dwa samoloty, z których pierwszy wzbił się w powietrze 19 sierpnia 1981 roku.
Beriew A-60
Prace nad Polusem przyśpieszono, chociaż cały czas nie było gotowe uzbrojenie stacji – 1-megawatowy laser gazowy. Ostatecznie zbudowano stację zawierającą wszystkie systemy komputerowe poza bojowymi. Stacja miała 37 m długości i 4 szerokości.
Start rakiety kilkukrotnie przełożono i ostatecznie zaplanowano go na 15 maja 1987 roku. Tego dnia z specjalnie w tym celu zmodyfikowanego kosmodromu Bajkonur wystrzelono rakietę Energia z nieuzbrojoną stacją kosmiczną Polus. Stację, z przyczyn technicznych umieszczono na rakiecie tyłem do przodu. Po znalezieniu się na odpowiedniej wysokości miała ona odłączyć się od rakiety nośnej i przy użyciu własnych silników obrócić się i dotrzeć na orbitę.
Stacja Polus i rakieta nośna Energia
Stacja Polus i rakieta nośna Energia
Celem misji miało być przetestowanie całego systemu. Niestety 568 sekund po starcie rakiety, system komputerowy odpowiedzialny za wyniesienie stacji przedwcześnie odłączył ją od rakiety i nie uruchomił silników. Polus spalił się w atmosferze, a jego szczątki opadły do Pacyfiku.
Utrata stacji w połączeniu z problemami trapiącymi Związek Radziecki sprawiły, że projekt Polus skasowano. Ze względu na jego utajnienie, pierwsze szczątkowe informacje na jego temat wyszły na jaw dopiero w 1996 roku.
Podobał Ci się ten artykuł? Doceniasz naszą pracę nad popularyzowaniem historii? Postaw nam wirtualną kawę:
Co tydzień, w naszym newsletterze, czeka na Ciebie podsumowanie najciekawszych artykułów,
które opublikowaliśmy na SmartAge.pl. Czasem dorzucimy też coś ekstra, ale spokojnie,
nie będziemy zasypywać Twojej skrzynki zbyt wieloma wiadomościami.
Założyciel i Redaktor Naczelny portalu SmartAge.pl. Od ponad dekady zajmuję się popularyzacją historii, ze szczególnym naciskiem na militaria, broń pancerną, lotnictwo, marynistykę oraz rozwój techniki. Współpracuję z Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu.Na swoim koncie mam ponad 3000 artykułów, w tym analiz technicznych, recenzji oraz relacji. Jako fotograf specjalizuję się w fotografii lotniczej i krajobrazowej oraz reportażu z wydarzeń historycznych. W swojej pracy stawiam na jakość merytoryczną i różnorodne źródła, a także autorskie podejście, gwarantujące unikalność materiałów w dobie powtarzalnych treści.
Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
