W latach 60. władze Republiki Chińskiej (Tajwanu) zaczęły szukać sposobu na wzmocnienie swojej armii w obawie przed inwazją wojsk ChRL. Podjęto wówczas decyzję o zaprojektowaniu dwóch czołgów, oznaczonych jako Type 64, będących w praktyce lokalnymi składakami i kopiami amerykańskich pojazdów.

Na początku lat 70. władze Tajwanu wpadły na oryginalny pomysł zbudowania dwóch typów czołgów, wykorzystujących podzespoły amerykańskich pojazdów opancerzonych, zarówno produkowanych ówcześnie, jak i pochodzących z demobilu. Stworzono projekty dwóch pojazdów, które mimo różnic w wyglądzie i konstrukcji, otrzymały takie samo oznaczenie – Type 64.

Type 64 Hybrid (fot. Wikimedia Commons)
Type 64 Hybrid (fot. Wikimedia Commons)

Pierwszy z nich, określany potocznie jako Type 64 Hybrid, był połączeniem kadłuba samobieżnego działa przeciwlotniczego M42 Duster, z przerobioną wieżą niszczyciela czołgów M18 Hellcat, w której zainstalowano lokalnie produkowaną armatę kalibru 76 mm. Miała on teoretycznie lepsze parametry niż jej amerykański pierwowzór – nie wiadomo jedynie czy porównywano ją do działa M32A1 z M41 Walker Bulldog, czy też M1A2 z M18 Hellcat. Pojazd wykorzystywał podwozie M42, ale został dodatkowo opancerzony. Napęd stanowił sześciocylindrowy silnik benzynowy Continental AOS 895-3 o mocy 500 KM, zapewniający prędkość maksymalną 72 km/h.

Drugi pojazd, określany jako Type 64 Prototype był natomiast lokalną wersję czołgu M41 Walker Bulldog, w której przerobiono wieżę i kadłub, dodatkowo wzmacniając opancerzenie. Wyposażono go w silnik Napco 8V-71T o mocy 530 KM, zapewniający prędkość maksymalną 62 km/h, a masa całego czołgu wynosiła 25 ton. Pojazd ten w praktyce niewiele różnił się od M41, w związku z czym prawdopodobnie zbudowano tylko jeden prototyp, który posłużył do stworzenia koncepcji modernizacji używanych M41.

Type 64 Hybrid (fot. Wikimedia Commons)
Type 64 Hybrid (fot. Wikimedia Commons)

Dane na temat produkcji są dosyć sprzeczne. Różne źródła podają, że powstało 14 pojazdów serii przedprodukcyjnej i następnie 25 seryjnych czołgów, zapewne w obu przypadkach w wersji Hybrid. Pojazdy były przez pewien czas wykorzystywane przez armię Republiki Chińskiej, ale ostatecznie zostały wycofane i zastąpione w jednostkach normalnymi M41. Głównym powodem braku większej produkcji były słabe osiągi pojazdów w porównaniu do już eksploatowanych wozów, oraz ich nikła skuteczność w walce z ówczesnymi chińskimi czołgami, będącymi kopiami T-55.

Wiadomo, że do naszych czasów zachowały się dwa pojazdy – po jednym z każdej wersji, które znajdują się obecnie w muzeum na Tajwanie. Co ciekawe, Type 64 Hybrid zyskał „nowe życie” dzięki grze World of Tanks, gdzie jest czołgiem premium.

Podobał Ci się ten artykuł? Doceniasz naszą pracę nad popularyzowaniem historii?
Postaw nam wirtualną kawę:

Wybierz wielkość kawy:

Subskrybuj nasz newsletter!

Co tydzień, w naszym newsletterze, czeka na Ciebie podsumowanie najciekawszych artykułów, które opublikowaliśmy na SmartAge.pl. Czasem dorzucimy też coś ekstra, ale spokojnie, nie będziemy zasypywać Twojej skrzynki zbyt wieloma wiadomościami.

Udostępnij.

Założyciel i Redaktor Naczelny portalu SmartAge.pl. Od ponad dekady zajmuję się popularyzacją historii, ze szczególnym naciskiem na militaria, broń pancerną, lotnictwo, marynistykę oraz rozwój techniki. Współpracuję z Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu.Na swoim koncie mam ponad 3000 artykułów, w tym analiz technicznych, recenzji oraz relacji. Jako fotograf specjalizuję się w fotografii lotniczej i krajobrazowej oraz reportażu z wydarzeń historycznych. W swojej pracy stawiam na jakość merytoryczną i różnorodne źródła, a także autorskie podejście, gwarantujące unikalność materiałów w dobie powtarzalnych treści.

×