Konstrukcja

Chociaż wszystkie pancerniki typu Iowa projektowano tak samo, w toku budowy kolejnych okrętów zachodziły pewne zmiany konstrukcyjne. W związku z tym okręty te różnią się między sobą poszczególnymi parametrami oraz wyposażeniem. Wszystkie miały 265,5 metra długości, 33 metry szerokości (dzięki czemu mogły korzystać z Kanału Panamskiego) a ich zanurzenie wynosiło około 11 metrów.

Okręt zaopatrzeniowy USS Sacramento oraz pancerniki USS Missouri i USS Wisconsin podczas operacji Pustynna Burza

Okręt zaopatrzeniowy USS Sacramento oraz pancerniki USS Missouri i USS Wisconsin podczas operacji Pustynna Burza

Okręty wyposażono w 4 turbiny parowe General Electric o łącznej mocy 212 000 KM. Pozwalały one na osiągnięcie prędkości około 33 węzłów. Przekładało się to na zasięg 24 000 km przy prędkości 15 węzłów. Napęd przenoszony był na 4 śruby.

Uzbrojenie okrętów podczas II wojny światowej składało się z 9 armat kalibru 406 mm umieszczonych w trzech wieżach – dwóch na dziobie i jednej na rufie. Ponadto okręty wyposażono w 20 dział kalibru 127 mm, oraz 80 działek przeciwlotniczych Bofors kalibru 40 mm i 49 działek Oerlikon kalibru 20 mm.

Niszczyciele USS Deyo i USS Compe de Grasse a pomiędzy nimi USS Iowa. Z tyłu widać krążownik rakiety USS Yorktown

Niszczyciele USS Deyo i USS Compe de Grasse a pomiędzy nimi USS Iowa. Z tyłu widać krążownik rakiety USS Yorktown

W latach 50. opracowano specjalną nuklearną amunicję do dział kalibru 406 mm. Pociski W19 uzbrojone były w ładunki nuklearne o sile 20 kiloton. Okręty nigdy nie wykorzystały tych pocisków. Prowadzono jedynie próbne strzelania ćwiczebnymi wersjami tych pocisków.

Pancerz kadłuba miał do 310 mm grubości, nadbudówki 295-439 mm, wież 500 mm a pokładu 190 mm. Dodatkowym wyposażeniem okrętów były 3 wodnosamoloty Vought OS2U Kingfisher. Załogę stanowiło 2700 marynarzy i oficerów.

USS Missouri podczas ostrzału celów w Korei w latach 50.

USS Missouri podczas ostrzału celów w Korei w latach 50.

Podczas modernizacji okrętów w okresie powojennym na rufie przygotowano lądowisko dla helikopterów, a w latach 80. dodatkowo pancerniki otrzymały wyposażenie do obsługi bezzałogowych samolotów RQ-2 Pioneer.

USS Iowa w suchym doku podczas remontu

USS Iowa w suchym doku podczas remontu

Podczas budowy okrętów wyposażono je w najnowocześniejsze ówcześnie systemy radarowe oraz obliczeniowe, pomagające w naprowadzaniu artylerii. System kontroli ognia składał się dalmierza Ford Instrument Mark 8, żyroskopu Mark 41 oraz radaru Mark 8. W trakcie budowy pancerników Missouri i Wisconsin opracowano ulepszony radar Mark 27, który zastąpił na tych okrętach wcześniejszy typ Mark 8.

System ten pozwalał na prowadzenie skutecznego ognia w każdych warunkach pogodowych na dystansie około 36 km. Ponadto pancerniki wyposażono w radar do wykrywania samolotów i statków typu SK (SK-2 w przypadku USS Missouri). Pozwalał on na wykrycie samolotu z odległości 24 km oraz celów nawodnych z odległości 32 km.

USS Iowa przepływająca pod mostem Golden Gate w drodze do San Pedro

USS Iowa przepływająca pod mostem Golden Gate w drodze do San Pedro

W okresie powojennym wielokrotnie modernizowano systemy obserwacyjne okrętów, systemy kierowania ogniem oraz radary. Ponadto pancerniki otrzymywały takie same systemy walki elektronicznej jak inne okręty US Navy.

W trakcie przebudowy pancerników typu Iowa w latach 1982-1986 ich uzbrojenie pomocnicze uległo licznym zmianom. Usunięto część armat 127 mm pozostawiając 12 dział oraz całkowicie usunięto artylerię 40 i 20 mm. Okręty uzbrojono wówczas dodatkowo w 32 pociski manewrujące BGM-109 Tomahawk i 16 rakiet przeciwokrętowych RGM-84 Harpoon. Obronę przeciwlotniczą i przeciwrakietową stanowiły 4 zestawy Phalanx CIWS kalibru 20 mm.

USS Missouri podczas tankowania niszczyciela USS Joseph P. Kennedy Jr w latach 50.

USS Missouri podczas tankowania niszczyciela USS Joseph P. Kennedy Jr w latach 50.

1 2 3 4 5 6 7
Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.