Na początku lat 50., kiedy gospodarki państw europejskich odżyły po zakończeniu wojny i odbudowie państw, w wielu krajach znacznie wzrosło zapotrzebowanie na samochody. Motoryzacja w okresie przedwojennym w Europie nie była jeszcze aż tak popularna jak w USA, a posiadanie samochodu było pewnego rodzaju luksusem. Po wojnie wszystko się zmieniło za sprawą kilku kultowych już dziś samochodów. Jednym z nich jest Fiat 500 znany również jako Fiat 500 Nuova.

Przedwojenny przodek – Fiat 500 Topolino

We Włoszech w 1936 roku do produkcji wszedł mały samochód o nazwie Fiat 500 Topolino. Mierzący zaledwie 3,2 metra długości samochodzik mieścił dwie osoby i mógł rozpędzić się do około 85 km/h. Zaprojektowali go Dante Giacosa i Rudolfo Schaffer. Samochód kosztował 8900 lirów (współcześnie około 9200 dolarów).

Oferta samochód Fiata z 1958 roku (fot. Fiat)

Oferta samochód Fiata z 1958 roku (fot. Fiat)

Topolino okazał się wielkim sukcesem a do 1955 roku wyprodukowano aż 520 000 egzemplarzy różnych wersji tego samochodu. W latach 50. pamiętający okres przedwojenny samochód był już jednak przestarzały. W związku z tym w Fiacie podjęto decyzję o zaprojektowaniu jego następcy.

Fiat 500 Topolino

Fiat 500 Topolino

Nowy samochód miał być podobny do Fiata 600 zaprezentowanego w 1955 roku, ale nieco mniejszy, bardziej kompaktowy, tańszy w eksploatacji i co najważniejsze zaprojektowany z myślą o włoskich miastach, słynących z wąskich uliczek. Nowy samochód otrzymał nazwę Fiat 500 Nuova, ale do historii przeszedł po prostu jako Fiat 500.

Fiat 500 – mały wielki samochód

Nowego Fiata 500, podobnie jak Fiata 600 i Fiata 500 Topolino zaprojektował Dante Giacosa. Prace projektowe trwały od 1955 do 1957 roku. Samochód zaprezentowano po raz pierwszy nieoficjalnie premierowi Włoch 1 lipca 1957 roku, a 2 lipca pokazano go oficjalnie w Turynie.

Samochód znacznie różnił się od swojego poprzednika. Mierzył 2,9 metra długości i ważył 500 kg. Napędzał go dwucylindrowy 479 cm silnik o mocy 13 KM. Dzięki niemu samochód mógł rozpędzić się do prędkości 85 km/h, co zajmowało mu około 45 sekund.

Tym co wyróżniało go najbardziej był płócienny dach odsuwany do tyłu, silnik zamontowany z tyłu oraz drzwi otwierane pod wiatr (tzw. drzwi samobójcze od ang. suicide doors). Fiat 500 mógł zabrać aż 4 pasażerów (chociaż miejsca z tyłu było bardzo mało), co również było jego atutem.

Fiat 500 (fot. FIAT)

Fiat 500 (fot. FIAT)

Początkowo samochód niezbyt przypadł do gustu klientom, mimo niskiej ceny około 490 000 lirów (około 784 dolarów w 1957, czyli współcześnie około 6590 dolarów) sprzedaż szła gorzej niż za czasów Topolino. W związku z tym Fiat zaczął eksperymentować z różnymi wersjami samochodu, aby dotrzeć do większej liczby klientów.

Tak powstały odmiany Normale i Economica. Wersja Normale miała mocniejszy 499 cm silnik o mocy 15 KM oraz nowocześniejsze wyposażenie, natomiast Economica miała również lepszy silnik, ale przy zachowaniu jakości pierwszych wersji, dzięki czemu zachowała niską cenę. Później powstał również wariant Sport z silnikiem o mocy 21 KM, który rozpędzał niepozornego Fiata do 105 km/h.

Fiat 500K Giardiniera (fot. FIAT)

Fiat 500K Giardiniera (fot. FIAT)

Za czasem samochód zaczął zyskiwać popularność jako mały i poręczny samochód miejski, zużywający do tego bardzo mało paliwa. Produkcja rosła, a co kilka lat Fiat prezentował nowe wersje Fiata 500. Mimo modernizacji bryła samochodu nie zmieniła się aż do zakończenia produkcji w 1975 roku. Kilka lat wcześniej do produkcji wszedł następca Fiata 500 – Fiat 126. Chociaż nie zdobył takiej popularności we Włoszech jak poprzednik, zyskał sławę głównie w Polsce, jako samochód, który zmotoryzował nasz kraj.

Fiaty 500 mimo wyprodukowania 3 427 648 (lub 3 893 294 według innych źródeł) egzemplarzy pozostały symbolem Włoch. Wiele z nich trafiło w różne zakątki świata, ale nigdzie nie zdobyły aż tak dużej popularności. Do dzisiaj przetrwało około 165 684 Fiatów 500.

Fiat 500R (Fot. FIAT)

Fiat 500R (Fot. FIAT)