Zaprojektowana pod koniec I wojny światowej lokomotywa elektryczna FF1 miała obsługiwać trasę Allegheny, pasmo górskie we wschodniej części Stanów Zjednoczonych na liniach obsługiwanych przez Pennsylvania Railroad. Mimo dobrej konstrukcji, miała zbyt dużą siłę, aby ciągnąć bądź pchać wagony towarowe, przez co po testach przerwano jej eksploatację i po latach zezłomowano.
Elektryfikacja amerykańskiej kolei rozpoczęła się już na początku XX wieku, ale przebiegała bardzo chaotycznie. Duża liczba przewoźników, którzy dysponowali własnymi trasami kolejowymi sprawiała, że nie było między nimi spójności w stosowanych rozwiązaniach. Nawet w ramach jednej linii kolejowej, poszczególne trasy były często elektryfikowane w oparciu o różne rozwiązania techniczne, przez co obsługiwały je różne lokomotywy.
W 1917 roku z inicjatywy Pennsylvania Railroad w zakładach Altoona Works przy wsparciu firmy Westinghouse powstała lokomotywa elektryczna FF1. Była to potężna, ważąca ponad 234 tony lokomotywa o długości 23,3 m i w układzie 2-6-6-2. Jej napęd stanowiły 4 silniki elektryczne Westinghouse model 451 o mocy łącznej 4600 KM. Zapewniały one prędkość maksymalną 33,2 km/h i marszową 16,6 km/h, oraz maksymalną siłę pociągową 620 kN (a ciągłą 388 kN).
Zaprojektowano ją z myślą o obsłudze zelektryfikowanej trasy przez Allegheny, na której Pennsylvania Railroad obsługiwała pociągi towarowe. Lokomotywa otrzymała nazwę własną Big Liz, po czym rozpoczęto jej testy. Niestety szybko okazało się, że zastosowane silniki były tak potężne, że lokomotywa miała zbyt dużą siłę pociągową, przez co przy ruszaniu często rozrywała sprzęgi. Rozważano jej wykorzystanie do pchania wagonów, zamiast ciągnięcia ich, ale i to rozwiązanie powodowało problemy, ponieważ przy tak dużej mocy, lokomotywa często wykolejała wagony.
W związku z tym po testach, lokomotywę odstawiono i zapomniano o niej aż do 1940 roku, kiedy to podjęto decyzję o jej złomowaniu. PRR FF1 „Big Liz” była nieprzystosowana do taboru kolejowego wykorzystywanego w USA w momencie jej powstania. Dopiero po latach wraz z rozwojem konstrukcji wagonów towarowych, możliwe było wykorzystywanie tak potężnych lokomotyw.
