Zaprojektowany na początku lat 30. Grumman FF (G-5) był pierwszym myśliwcem pokładowym US Navy z chowanym podwoziem. Samoloty te szybko stały się jednak przestarzałe i ustąpiły miejsca nowszym konstrukcjom.

Na początku lat 30. US Navy wykorzystywała na swoich lotniskowcach dwupłatowe myśliwce z stałym podwoziem. Po udanych próbach samolotu rozpoznawczego Vought O2U Corsair, w którym zainstalowano chowane podwozie projektu Grummana, US Navy zleciła podobną modyfikację na myśliwcach Boeing F4B. Przedstawiciele Grummana uznali jednak, że lepszym rozwiązaniem będzie zaprojektowanie całkowicie nowego myśliwca pokładowego.

Grumman FF

Grumman FF

W odpowiedzi przedstawili US Navy projekt nowego, dwupłatowego myśliwca z chowanym podwoziem i zamkniętą kabiną. Projekt zyskał aprobatę US Navy i 22 kwietnia 1931 roku wpłynęło oficjalne zamówienie na maszynę. Prototyp myśliwca, oznaczonego jako Grumman FF (G-5) miał miejsce 29 grudnia 1931 roku.

Maszyna wyróżniała się nie tylko podwoziem, ale również zamkniętym, dwuosobowym kokpitem. Dzięki temu możliwe było szybkie dostosowanie samolotu do pełnienia różnych ról, w tym samolotu rozpoznawczego. W wyniku przeprowadzonych prób podjęto decyzję o wprowadzeniu Grummana FF do służby, ale z nowym, mocniejszym silnikiem.

Grumman FF

Grumman FF

Myśliwiec miał 7,47 m długości i 10,5 m rozpiętości skrzydeł, a jego maksymalna masa startowa wynosiła 2121 kg. Napęd zapewniał silnik Wright R-1820-78 Cyclone (lub jego odmiany, w zależności od wersji maszyny) o mocy 700 KM, zapewniający prędkość maksymalną około 333 km/h i zasięg 1100 km. Uzbrojenie samolotu stanowiły dwa karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm lub jeden kalibru 7,62 mm i jeden kalibru 12,7 mm, oraz jeden karabin maszynowy kalibru 7,62 mm na stanowisku z tyłu kokpitu. Pod skrzydłami umieszczono zaczepy dla dwóch bomb o masie 45-53 kg.

Dostawy myśliwców FF (nazywanych potocznie Fifi) rozpoczęły się 30 marca 1934 roku. Zbudowano 27 seryjnych maszyn w wersji myśliwskiej FF-1, 33 w wersji rozpoznawczej SF-1 oraz po jednym prototypie każdej z tych wersji. Dodatkowo w Canadian Car & Foundry Company na licencji zbudowano w połowie lat 30. 52 myśliwce dla Kanady, oraz 34 maszyny oznaczone jako GE.23 Delfin, które trafiły na eksport do Hiszpanii (samoloty wyprodukowano w Kanadzie, aby ominąć amerykańskie embargo na dostawy broni do Hiszpanii, a ponadto zamówiono je przez podstawioną, fikcyjną firmę z Turcji). Hiszpańskie egzemplarze wzięły udział w walkach podczas wojny domowej, ponosząc bardzo ciężkie straty i uzyskując tylko jedno potwierdzone zestrzelenie.

Grumman FF

Grumman FF

Jeden egzemplarz Grummana FF trafił również do Japonii, gdzie miał posłużyć do testów chowanego podwozia, ale w momencie dostarczenia zastosowane w nim rozwiązania były już przestarzałe. Po jednym egzemplarzy zakupiła również Nikaragua i Meksyk.

Ze względu na postęp techniczny, myśliwce te szybko stały się przestarzałe i już w 1936 roku (zaledwie dwa lata po wejściu do eksploatacji) zaczęto je wycofywać z jednostek liniowych w US Navy. Do 1940 roku wycofano wszystkie amerykańskie egzemplarze. Maszyny kanadyjskie pozostały w służbie do 1942 roku, a egzemplarz z Nikaragui służył do 1942 roku po czym został odstawiony na złomowisko, gdzie odnaleziono go w 1961 roku i sprowadzono do USA w celu przeprowadzenia renowacji.

Grumman FF

Grumman FF

Grumman FF był ciekawą maszyną, ale powstał w okresie przejściowym dla lotnictwa, przez co szybko stał się przestarzały. Doświadczenie z prac nad nim wykorzystano przy myśliwcach Grumman F2F i F3F, które natomiast doprowadziły do powstania udanych Wildcatów (F4F) i Hellcatów (F6F).

Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.