Samochody GAZ M20 Pobieda był w ZSRR wykorzystywany dosłownie do wszystkiego. Na jego bazie powstawały samochody wyścigowe, różne pojazdy specjalistyczne oraz… ratraki. W latach 60. zbudowano około 100 specjalnych pojazdów śnieżnych nazwanych GAZ M20 Pobieda „Północ” (ros. ГАЗ М20 Победа Аэросани „Север”).
W latach 1960-1961 zbudowano około 100 pojazdów tego typu. Określano je również jako aerosanie. Wyposażone były w silnik AI-14 o mocy 260 KM zamontowany z tyłu w miejscy bagażnika. Wirnik miał 2,7 m średnicy i zapewniał prędkość maksymalną około 60 km/h. Przekładało się to na zasięg około 360 km. Oryginalny silnik był usuwany. Maksymalna masa pojazdu wynosiła 2350 kg.
Pojazdy wyposażone były w specjalne płozy na niezależnych amortyzatorach. Nie ma informacji o zastosowaniu dodatkowego ogrzewania wnętrza. Wiadomo jedynie, że silnik mógł pracować w temperaturach do -45 do -50 stopni Celsjusza.
Pobiedy Północ wykorzystywano głównie na dalekim wschodzie ZSRR, w rejonach syberyjskich i okolicach rzeki Amur. Projekt pojazdów wykonało biuro konstrukcyjne zakładów Kamow specjalizujących się w produkcji śmigłowców.
W ZSRR powstało jeszcze kilkanaście podobnych projektów opartych na innych samochodach. W czasie II wojny światowej wykorzystywano również aerosanie NKL-16 i NKL-26.Pobiedy Północ były ich pewnego rodzaju następcami.
