Zbudowany w 1928 roku Lockheed Air Express był drugim samolotem wytwórni Lockheed Aircraft Company, który odniósł komercyjny sukces. Maszyna powstała dla linii lotniczych Western Air Express. Zbudowano zaledwie 8 egzemplarzy, ale mimo to, samolot uznawany był za udany. Do naszych czasów nie przetrwał ani jeden egzemplarz.
W 1927 roku został oblatany Lockheed Vega, który w ciągu kilku kolejnych lat zyskał dużą popularność wśród linii lotniczych i cywilnych użytkowników. Mimo swoich możliwości, samolot nie do końca spełniał oczekiwania wszystkich linii lotniczych. W 1928 roku linie lotnicze Western Air Express zamówiły w wytwórni Lockheed Aircraft Company zmodyfikowany samolot pasażersko-pocztowy, którego konstrukcja miała wywodzić się z Vegi.
Maszyna została oblatana w kwietniu 1928 roku. Od pierwowzoru różniła się układem skrzydeł, które zamontowano nad kadłubem w formie parasola. Kokpit przeniesiono za skrzydło na górę kadłuba i pozostawiono go bez osłony. Zmieniono silnik na mocniejszy, oraz zmieniono konfigurację wnętrza kadłuba.
Nowy samolot otrzymał oznaczenie Lockheed Air Express i miał 8,4 m długości, 13 m rozpiętości skrzydeł, oraz maksymalną masę startową 1984 kg. Napęd stanowił silnik Pratt & Whitney Wasp C o mocy 420 KM, zapewniający prędkość maksymalną 283 km/h i przelotową 243 km/h, oraz zasięg 1210 km. Oprócz pilota, maszyna mogła zabrać na pokład 4 pasażerów albo ładunek poczty o masie 454 kg.
Zbudowano 7 maszyn w podstawowej konfiguracji, oraz jedną dla Laury Ingalls, która zamierzała wykonać w 1931 lot bez lądowania przez Atlantyk. Jej maszyna otrzymała większe zbiorniki paliwa i zmodyfikowaną konstrukcję oraz wyposażenie. Warto dodać, że urodzona 14 grudnia 1893 roku Laura Houghtaling Ingalls była pionierką lotnictwa w USA, a na jej koncie znalazło się kilka rekordów. W 1941 roku została aresztowana pod zarzutem szpiegostwa i działania na rzecz Niemiec. Zmarła w wieku 73 lat, 10 stycznia 1967 roku.
Samoloty Lockheed Air Express wykorzystywane był przez różne małe linie lotnicze, m.in. w górach Sierra Nevada. Los poszczególnych maszyn jest jednak mało znany, ponieważ żadna nie przetrwała do naszych czasów.
