Zamek w Krasiczynie

Historia zamku w Krasiczynie sięga XVI wieku i związana jest z rodziną Krasickich, który postanowili zbudować na posiadanych ziemiach najpierw fort, a później twierdzę oraz wioskę. Umocnienia przeszły wiele zmian na przestrzeni lat i dopiero pod koniec XX wieku obiekt zaczęto odbudowywać.

Pierwsze umocnienia w miejscu, w którym znajduje się obecnie zamek w Krasiczynie zaczęto wznosić na początku XVI wieku z inicjatywy Jakuba Krasickiego. Zbudowano wówczas drewniano-murowane fortalicjum na rzucie czworoboku z murowaną bramą. W 1580 roku z inicjatywy Stanisława Krasickiego rozpoczęto budowę nowej, murowanej twierdzy.

Proces budowy zamku trwał oficjalnie do 1631 roku, jednak do 1633 roku umocnienia były cały czas rozbudowywane. W efekcie końcowym zbudowano zamek z czterema basztami, z których jedną przekształcono z czasem w kaplicę i przykryto kopułą. Od początku obiekt miał pełnić zarówno funkcje obronne jak i mieszkalne i rezydencji. W związku z tym oprócz zabudowań o charakterze militarnym zbudowano sporo pomieszczeń mieszkalnych i rekreacyjnych.

Głównym architektem odpowiedzialnym za projekt zamku był Galeazzo Appiani. Nadał on budowli styl renesansowo-manierystyczny z licznymi zdobieniami zarówno we wnętrzach jak i na zewnętrznych ścianach twierdzy – tzw. sgraffito. Początkowo wokół zamku utworzono kilka stawów i rozlewisk, które z jednej strony podnosiły walory obronne obiektu, a z drugiej tworzyły piękne ogrody. W latach 1615-1620 utworzono w pobliżu zamku wieś Krasiczyn.

W 1687 roku zamek w Krasiczynie został przejęty przez rodzinę Modrzewskich, a następnie Tarłów, a dokładnie Jana Tarły. Ze względów politycznych, zamek został w 1726 roku najechany przez wojska rosyjskie i Kozaków, którzy dokonali znacznych zniszczeń i zrabowali dużą część wyposażenia. Zamek następnie odbudowano, dokonując kilku modyfikacji, które miały zwiększyć jego walory obronne. Dodatkowo otynkowano zewnętrzne ściany. W 1834 roku zamek i wieś zakupił Leon Sapieha. Jego potomkowie zarządzali tymi ziemiami aż do 1939 roku, kiedy to w trakcie radzieckiej inwazji na Polskę, tereny te zostały zajęte przez Rosjan.

W toku działań wojennych doszło do kolejnych zniszczeń w zamku, oraz grabieży wyposażenia. Po wojnie w zamku znalazło się Technikum Leśne, a od lat 70. mecenat nad obiektem objęła Fabryka Samochodów Osobowych w Warszawie, która podjęła się pierwszych poważniejszych prac rekonstrukcyjnych. W 1996 roku zamek trafił w ręce Agencji Rozwoju Przemysłu, która dokończyła renowację, dzięki czemu obecnie obiekt pełni rolę atrakcji turystycznej i muzeum, a w jego wnętrzu urządzono nawet restaurację i hotel.