Chociaż era żaglowców zakończyła się definitywnie na przełomie XIX i XX wieku, jednostki tego typu cały czas są wykorzystywane do szkolenia marynarzy. Wiele współcześnie używanych żaglowców mimo nowoczesnego wyposażenia, powstało wiele lat temu. Jedną z takich jednostek jest włoski żaglowiec szkolny Amerigo Vespucci zbudowany w latach 30. XX wieku.

W 1925 roku włoska marynarka wojenna Regia Marina zamówiła dwa nowe żaglowce szkolne. Ich projekt stworzył włoski inżynier marynarki wojennej, Francesco Rotundi. Według założeń jednostki miały przypominać 74-działowe okręty liniowe z XVIII wieku, ale ze względu na swoją rolę, nie miały posiadać uzbrojenia.

Amerigo Vespucci i Cristoforo Colombo w 1943 roku

Amerigo Vespucci i Cristoforo Colombo w 1943 roku

Stępkę pod pierwszą jednostkę – Cristoforo Colombo, położono 15 kwietnia 1926 roku, wodowanie miało miejsce 4 kwietnia 1928 roku, a do służby jednostka weszła 1 lipca tego samego roku. Okręt używany był przez Regia Marina do 1943 roku, po czym został przejęty przez Aliantów, a w 1949 roku trafił do ZSRR w ramach reparacji wojennych. Służba w ZSRR nie była długa, ponieważ już w 1959 roku Dunaj, bo taką nazwę otrzymał żaglowiec po zmianie właściciela, został wycofany ze służby i przeniesiony do rezerwy. Niestety jednostka została zniszczona w wyniku pożaru w 1963 roku.

O wiele więcej szczęścia miał drugi żaglowiec – Amerigo Vespucci. Stępkę pod niego położono 12 maja 1930 roku, wodowanie miało miejsce 22 lutego 1931 roku, a do służby okręt wszedł 26 maja 1931 roku. Żaglowiec miał 100 m długości i wyporność całkowitą 4080 ton. Oprócz pełnego ożaglowania pozwalającego na rejs z prędkością do 15 węzłów, jednostka otrzymała pomocniczy napęd śrubowy dwa sześciocylindrowe silniki diesla FIAT Q426.

Amerigo Vespucci i amerykański lotniskowiec USS Independence w 1962 roku

Amerigo Vespucci i amerykański lotniskowiec USS Independence w 1962 roku

Jednostka była aktywnie wykorzystywana podczas rejsów szkolnych i kurtuazyjnych. Jedynie w trakcie II wojny światowej eksploatacja była częściowo ograniczona ze względu obawy przed utratą żaglowca. Po wojnie jednostka przeszła kilka modernizacji, dzięki którym Amerigo Vespucci cały czas może być wykorzystywany.

W 1964 roku wymieniono napęd, instalując dwa nowe ośmiocylindrowe silniki diesla Fiat B 308 ESS o mocy 1973 KM. W latach 2013-2016 żaglowiec przeszedł kolejną gruntowną modernizację, w trakcie której całkowicie przebudowano siłownię, instalując dwa dwunastocylindrowe silniki diesla MTU 12VM33F2 o mocy 1824 KM każdy i dwa ośmiocylindrowe silniki diesla MTU 8VM23F2 o mocy 1020 KM każdy oraz generator elektryczny o mocy 1010 KM. Silniki zapewniają możliwość osiągania prędkości do 11 węzłów.

Amerigo Vespucci

Amerigo Vespucci

Amerigo Vespucci posiada rozbudowane wyposażenie elektroniczne ułatwiające żeglugę i nawigację, a także liczne systemy automatyzujące pracę jednostki (chociaż kotwice są cały czas obsługiwane ręcznie). Standardowo załoga jednostki liczy 16 oficerów, 70 podoficerów i 190 marynarzy. Podczas rejsów szkolnych załoga wzrasta łącznie do 450 ludzi.

Mimo upływu lat, Amerigo Vespucci cały czas pozostaje w służbie i regularnie przechodzi remonty i modernizacje, ponieważ wykonany z dębowych desek pokład musi być odświeżany bądź wymieniany co 3 lata. Żaglowiec często uczestniczy również w zawodach żaglowców i rejsach kurtuazyjnych.