21 lutego 1945 roku podczas walk o Iwo Jimę, w wyniku ataku kamikadze zatopiony został lotniskowiec eskortowy USS Bismarck Sea. Był to jeden z 50 lotniskowców typu Casablanca (najliczniejszego typu lotniskowców w historii) oraz ostatni amerykański lotniskowiec, który został zatopiony w trakcie II wojny światowej.
Lotniskowce typu Essex były wołami roboczymi amerykańskiej floty podczas II wojny światowej, uczestnicząc w większości najważniejszych bitew z udziałem lotniskowców. Wśród 24 zbudowanych okrętów, USS Franklin (CV-13) wyróżnił się jako lotniskowiec, który doznał największych uszkodzeń ze wszystkich amerykańskich lotniskowców, ale nie zatonął.
W latach 30. Cesarska Marynarka Wojenna Japonii wprowadziła do eksploatacji kilka dużych transportowców wodnosamolotów, które miały być wykorzystywane do wspierania działań floty na Pacyfiku. Jednymi z zbudowanych wówczas jednostek były transportowce wodnosamolotów Chitose, przebudowane później na lotniskowce.
Zaprojektowane na początku lat 20. brytyjskie samoloty rozpoznawcze Avro Bison i Blackburn Blackburn są jedną z zapominanych konstrukcji lotniczych, jakie powstały w złotej erze lotnictwa. Maszyny te pod względem wyglądu w niczym nie przypominają jednak najsłynniejszych samolotów tamtych lat.
W 1943 roku Royal Navy złożyła zamówienie na nowy typ bombowca pokładowego dla planowanych lotniskowców typu Malta. Ze względu na znacznie większe rozmiary tych okrętów, bazujące na nich samoloty mogły być o wiele większe od starszych konstrukcji. Wraz z zakończeniem II wojny światowej, prace nad…
Podczas II wojny światowej lotniskowce odegrały znaczącą rolę w trakcie walk. Z blisko 200 okrętów tej klasy, które wprowadzono do służby lub zaczęto budować w trakcie wojny, większość stanowiły jednak lotniskowce eskortowe. Pierwszą jednostką tego typu był HMS Audacity.
Amerykański system nadawania nazw okrętom jest zazwyczaj dość jasny i przejrzysty. Duże okręty nazywano od miast, stanów, miejsc ważnych bitew, prezydentów, lub osób ważnych dla amerykańskiej marynarki. Są jednak nazwy wyjątkowe, na swój sposób unikalne. Czasem odnoszą się do amerykańskich tradycji lub wartości, jak „Constitution”,…
Zaprojektowany w 1935 roku bombowiec Yokosuka B4Y nie był specjalnie udaną konstrukcją, ani nie osiągnął żadnych sukcesów bojowych. Był to jednak ostatni dwupłatowy bombowiec japońskiej floty, bazujący na lotniskowcach.
W okresie międzywojennym, Włosi intensywnie rozważali pomysł wprowadzenia do uzbrojenia Regia Marina lotniskowca. Ostatecznie dopiero w 1941 roku rozpoczęto prace nad przebudową pasażerskiego liniowca Roma na pierwszy włoski lotniskowiec – Aquila. Jego budowy nigdy jednak nie dokończono.
Zbudowany w oparciu o ograniczenia Traktatu Waszyngtońskiego lotniskowiec HMS Ark Royal (91) zyskał miano „lucky ship”, ponieważ kilkukrotnie uniknął zatopienia podczas kilku operacji w których wziął udział. Niestety jego szczęście wyczerpało się w listopadzie 1941 roku.
Zbudowany w 1933 roku lotniskowiec Ryūjō początkowo powstawał jako lekki lotniskowiec z niewielką grupą lotniczą, jednak w trakcie budowy powiększono go, aby mieścił więcej maszyn. Tym samym powstał jeden z bardziej charakterystycznych japońskich lotniskowców charakteryzujący się wysoką sylwetką, niską wolną burtą i kiepską stabilnością.
W listopadzie 1963 roku Amerykanie zorganizowali niecodzienny eksperyment w ramach którego przeprowadzono serię startów i lądowań czterosilnikowego samolotu transportowego C-130 Hercules na pokładzie lotniskowca USS Forrestal. Próby zakończyły się pełnym sukcesem.
