O ile za pierwszy produkowany seryjnie samochód marku Subaru uznaje się model Subaru 360, kilka lat przed rozpoczęciem jego produkcji opracowany został model Subaru 1500. Zbudowano jednak tylko 20 egzemplarzy testowych.
W pierwszej połowie lat 50. Subaru produkowało skutery i szukało pomysłu na powiększenie swojego biznesu. Budowa samochodów wydawała się dobrą opcją, ale wymagała sprawdzenia możliwości zarówno projektowych jak i produkcyjnych. W związku z tym w 1954 roku Shinroku Momose opracował samochód określany jako Subaru P-1.
Był to czterodrzwiowy sedan z samonośnym nadwoziem, niezależnymi wahaczami przednimi oraz resorami piórowymi na tylnym zawieszeniu. Silnik umieszczono z przodu, ale napęd przenoszony był na tylną oś. Pod maską znalazł się czterocylindrowy silnik o pojemności półtora litra występujący w dwóch wersjach – FG4A lub L4-1. Samochód miał 4,2 m długości i masę 1230 kg.
Zbudowano 20 prototypów, z których 11 otrzymało silnik FG4A a pozostałe L4-1. Czternaście samochodów trafiło w ręce prywatne na testy, a sześć pozostałych przekazano korporacjom taksówkarskim w miastach Iseaki, Ota i Hanjo.
Próby samochodu przebiegły pozytywnie, a przedstawiciele Subaru byli ochoczo nastawieni do rozpoczęcia produkcji seryjnej samochodu, ale równocześnie na rynku pojawiły się konkurencyjne modele Toyoty i Princa o podobnych osiągach i wyposażeniu. W związku z tym, przy braku zaplecza do rozpoczęcia produkcji na bardzo dużą skalę, Subaru nie wprowadziło modelu 1500 (jak ostatecznie nazwano P-1) do produkcji seryjnej. Tym samym miano pierwszego seryjnie produkowanego Subaru przypadło dopiero modelowi 360 z 1958 roku.
