Koncern Saab początkowo specjalizował się w produkcji samolotów, jednak w latach 40. firma postanowiła wejść na rynek motoryzacyjny. Pierwszym seryjnie produkowanym samochodem koncernu był Saab 92, wyraźnie korzystający z lotniczego doświadczenia firmy.

Firma SAAB powstała w 1937 roku i specjalizowała się w produkcji lotniczej. Wybuch II wojny światowej i zagrożenie wojną, które cały czas wisiało nad neutralną Szwecją sprawiły, że firma miała pełne olbrzymie pole do popisu. Po zakończeniu wojny sytuacja zaczęła jednak ulegać zmianie. Zapotrzebowanie na samoloty wojskowe zaczęło spadać, a dochodowość działalności nie była taka jak kiedyś.

Saab J 21 i produkowany przez inny oddział koncernu samochód osobowy Saab 92
Saab J 21 i produkowany przez inny oddział koncernu samochód osobowy Saab 92

W związku z tym szefostwo firmy postanowiło wejść na nowy dla siebie rynek, jakim była produkcja samochodów. W 1947 roku utworzono Saab Automobile AB, a nieco wcześniej, w pełnej tajemnicy rozpoczęto prace nad prototypem pierwszego samochodu. Mając bogate doświadczenie w produkcji samolotów, zespół konstrukcyjny w skład którego wchodził Gunnar Lujunström oraz Sixten Sason starał się opracować oryginalny pod względem wyglądu samochód o bardzo dobrych właściwościach aerodynamicznych.

Według założeń, nowy samochód miał być lekki i mały, a przede wszystkim tani zarówno w produkcji jak i utrzymaniu. Powstało kilka prototypów oznaczonych jako Saab 92001, 92002 i 92003, bardziej znanych jako Ursaab, które wykorzystywano do testów różnych rozwiązań. Po przejechaniu około 530 000 km uznano, że samochód spełnia oczekiwania i może trafić do produkcji.

Ursaab
Ursaab

Prototyp zaprezentowano oficjalnie 10 czerwca 1947 roku, ale wersja seryjna oznaczona jako Saab 92 trafiła do produkcji dopiero 12 grudnia 1949 roku. Samochód 3,9 m długości, 1,6 m szerokości i 1,4 m wysokości, oraz ważył około 800 kg. Pod maską umieszczono niewielki dwucylindrowy silnik o pojemności 764 cm² i mocy 25 KM, pozwalający na osiągnięcie prędkości maksymalnej około 105 km/h. Saab 92 posiadał trzybiegową, ręczną skrzynię biegów, dwudrzwiowe nadwozie typu fastback, a w pierwszej wersji oznaczonej jako Saab 92a bagażnik dostępny był tylko od wewnątrz.

Początkowo samochody malowano tylko na kolor zielony, ponieważ jak głosi plotka, firma miała duże zapasy farb tego koloru z czasów wojny. Po wyprodukowaniu 14 828 egzemplarzy auta, do produkcji wprowadzono ulepszoną wersję, dysponującą nowym gaźnikiem, dzięki czemu moc silnika wzrosła do 28 KM. Zmieniono również kształt tylnej części nadwozia, dzięki czemu możliwe było zainstalowanie klapy bagażnika. Wraz z nowym modelem, oznaczonym jako Saab 92b do oferty wprowadzono również nowe kolory lakieru – szary, szaroniebieski, czarny i bordowy.

Do 1956 roku wyprodukowano łącznie 20 128 egzemplarzy Saabów 92 w obu wersjach. Samochody te nie tylko trafiły na szwedzkie drogi, ale również na tory wyścigowe, gdzie odniosły kilka sukcesów w swoich kategoriach. Warto dodać, że od 1955 roku równolegle produkowano Saaba 93, będącego następcą modelu 92. Chociaż Saab 92 nie był najlepszym modelem firmy, wyróżniał się jakością i wytrzymałością, które stały się z czasem najważniejszymi cechami szwedzkiego koncernu.

Źródło zdjęć: Saab

Podobał Ci się ten artykuł? Doceniasz naszą pracę nad popularyzowaniem historii?
Postaw nam wirtualną kawę:

Wybierz wielkość kawy:

Subskrybuj nasz newsletter!

Co tydzień, w naszym newsletterze, czeka na Ciebie podsumowanie najciekawszych artykułów, które opublikowaliśmy na SmartAge.pl. Czasem dorzucimy też coś ekstra, ale spokojnie, nie będziemy zasypywać Twojej skrzynki zbyt wieloma wiadomościami.

Udostępnij.

Założyciel i Redaktor Naczelny portalu SmartAge.pl. Od ponad dekady zajmuję się popularyzacją historii, ze szczególnym naciskiem na militaria, broń pancerną, lotnictwo, marynistykę oraz rozwój techniki. Współpracuję z Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu.Na swoim koncie mam ponad 3000 artykułów, w tym analiz technicznych, recenzji oraz relacji. Jako fotograf specjalizuję się w fotografii lotniczej i krajobrazowej oraz reportażu z wydarzeń historycznych. W swojej pracy stawiam na jakość merytoryczną i różnorodne źródła, a także autorskie podejście, gwarantujące unikalność materiałów w dobie powtarzalnych treści.

×