Napęd atomowy w statkach cywilnych nigdy nie zyskał popularności. Nie licząc atomowych lodołamaczy, zbudowano tylko cztery cywilne jednostki z takim napędem. Jedną z nich był niemiecki frachtowiec NS Otto Hahn.

Pomysł budowy jednostki zrodził się na początku lat 60. w RFN. Niemcy chcieli przede wszystkim ocenić sensowność zastosowania takiego napędu w statku cywilnym, oraz przeprowadzić badania przy użyciu reaktora atomowego. Zamówienie na taką jednostkę złożono 27 listopada 1962 roku w stoczni Howaldtswerke Deutsche Werft AG w Kilonii.

NS Otto Hahn

NS Otto Hahn

Stępkę położono 31 sierpnia 1963 roku, wodowanie miało miejsce 13 czerwca 1964 roku, a ukończenie wszystkich prac dopiero 1 października 1968 roku. Do służby statek nazwany NS Otto Hahn (na cześć niemieckiego chemika i noblisty Otto Hahna, który prowadził prace nad rozszczepieniem jądra atomu) wszedł 11 października 1968 roku. Jego pierwszym dowódcą został Heinrich Lehmann-Willenbrock, niemiecki as u-bootów z czasów II wojny światowej (zatopił 24 statki o łącznym tonażu 170 237 GRT, 3 kolejne uszkodził, a łącznie na pokładach tych jednostek zginęło 1272 osób).

Statek miał 172 m długości oraz wyporność 16 870 GRT. Napęd stanowił jeden reaktor atomowy o mocy 38 MW, zapewniający prędkość maksymalną 15-17 węzłów. Kadłub podzielony był przez 14 wodoszczelnych grodzi, a ładowania składała się z 6 przedziałów. Załoga statku liczyła 63 osoby, oraz 35 naukowców.

NS Otto Hahn

NS Otto Hahn

Otto Hahn ze względu na swój nietypowy napęd musiał uzyskiwać specjalne zgody na każde wejście do portu. W związku z tym jego eksploatacja była trudna i wiązała się z dużą ilością działań administracyjnych. Statek nie mógł np. korzystać z kanału Panamskiego i Sueskiego, w związku z tym najczęściej odwiedzał porty u wybrzeży Afryki, przewożąc najczęściej rudy.

Mimo połączenia roli jednostki badawczej i frachtowca, w 1979 roku podjęto decyzję o wycofaniu statku z eksploatacji, głównie z powodu kosztów. Wyniki przeprowadzonych badań wskazywały, że o ile sam napęd zapewnia wiele zalet, koszty eksploatacji, potrzeba zatrudnienia odpowiednio wykwalifikowanej załogi oraz kwestie przepisów morskich uniemożliwiały normalne funkcjonowanie statku. W trakcie swojej kariery, NS Otto Hahn przepłynął 650 000 mil morskich (ok. 1 200 000 km) i zawinął do 33 portów w 22 krajach. Dwukrotnie wymieniono w nim paliwo w reaktorze.

NS Otto Hahn

NS Otto Hahn

Po wycofaniu z służby, podjęto decyzję o przebudowie statku i usunięciu reaktora atomowego. W jego miejsce zainstalowano tradycyjny silnik diesla. Po przebudowie, w 1983 roku zmieniono jego nazwę na MS Trophy i przywrócono do służby w roli tradycyjnego frachtowca przystosowanego m.in. do transportu kontenerów. W kolejnych latach jego nazwę zmieniono jeszcze na Norasia Susan, Norasia Helga, Hua Kang He, Anais, Tail i ostatecznie w 1999 roku na Madre. Zmiany nazw wiązały się również z zmianą właściciela statku.

Po wielu latach służby, we 2009 roku dawny statek o napędzie atomowym trafił do stoczni złomowej w Alang, gdzie został zezłomowany. Zachowano jedynie jego komin, który znajduje się obecnie w muzeum Bremerhaven.

Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.