Wprowadzone do służby w latach 50. niszczyciele typu Daring były ostatnimi okrętami tej klasy służącymi w Royal Navy. Ich następcami były już niszczyciele rakietowe. Z planowanych 20 jednostek powstało ostatecznie 11, z czego 8 służyło w Royal Navy, a 3 w Royal Australian Navy. Dwa okręty tego typu po wycofaniu z Royal Navy trafiły do Peru.

Wojenne doświadczenie

Prace nad niszczycielami typu Daring ruszyły jeszcze w trakcie II wojny światowej. Zamówienie na dwa pierwsze okręty typu złożono 5 czerwca 1943 roku. Nowe niszczyciele miały być jednymi z największych w brytyjskiej flocie – 120 m długości i wyporność 3820 ton. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe o mocy 54 000 KM, zapewniające prędkość 30 węzłów i zasięg 8100 km przy prędkości 20 węzłów. Załoga okrętów liczyła 297 oficerów i marynarzy.

HMS Decoy
HMS Decoy

Uzbrojenie okrętów stanowiło 6 armat QF 4.5 inch /45 Mark V kalibru 113 mm umieszczonych w trzech dwudziałowych wieżach. Uzbrojenie przeciwlotnicze początkowo składało się z 6 działek Bofors kalibru 40 mm w trzech podwójnych stanowiskach (w toku służby wprowadzano jednak modyfikacje). Dodatkowo niszczyciele posiadały dziesięć wyrzutni torped kalibru 533 mm (2xV). Zarówno artyleria główna jak i przeciwlotnicza naprowadzane były za pomocą radarów – radar do wykrywania celów nawodnych Type 293Q, radar przeciwlotniczy Type 291, radar nawigacyjny Type 274 oraz Type 275 dla wież artyleryjskich i Type 262 dla obrony przeciwlotniczej.

Początkowo Royal Navy zamówiła 16 okrętów tego typu, a Royal Australian Navy 4, jednak ostatecznie do służby weszło tylko 8 brytyjskich okrętów i 3 australijskie (czwarta jednostka została zezłomowana na pochylni przed ukończeniem budowy). Australijskie Daringi różniły się od brytyjskich wyposażeniem, zwłaszcza pomieszczeń załogi, ponieważ dostosowano je do służby na Pacyfiku. Zmiany wprowadzane podczas budowy sprawiły, że prace nad nimi trwały dłużej niż planowano. W toku służby wszystkie okręty typu Daring przeszły liczne, aczkolwiek drobne modernizacje, w większości związane z zwiększeniem skuteczności obrony przeciwlotniczej. Największe zmiany dotknęły dwa niszczyciele kupione przez Peru.

HMS Duchess
HMS Duchess
NazwaData zamówieniaPołożenie stępkiWodowanieWejście do służbyLos
HMS Delight5 czerwca 1943 roku5 września 1946 roku21 grudnia 1950 roku9 października 1953 rokuZezłomowany w 1971 roku
HMS Daring24 stycznia 1945 roku29 września 1945 roku10 sierpnia 1949 roku8 marca 1952 rokuZezłomowany w 1971 roku
HMS Diamond24 stycznia 1945 roku15 marca 1949 roku14 czerwca 1950 roku21 lutego 1952 rokuZezłomowany w 1981 roku
HMS Defender16 lutego 1945 roku22 marca 1949 roku27 lipca 1950 roku5 grudnia 1952 rokuWykorzystywany jako cel a następnie zezłomowany w 1972 roku
HMS Decoy16 lutego 1945 roku23 września 1946 roku29 marca 1949 roku28 kwietnia 1953 rokuSprzedany do Peru w 1969 roku, w służbie do 13 lipca 2007 roku
HMS Diana16 lutego 1945 roku3 kwietnia 1947 roku8 maja 1952 roku29 marca 1954 rokuSprzedany do Peru w 1969 roku, w służbie do 1993 roku
HMS Duchess29 marca 1945 roku8 lipca 1948 roku9 kwietnia 1951 roku23 października 1952 rokuZezłomowany w 1980 roku
HMAS Vampire1 lipca 1952 roku27 października 1956 roku23 czerwca 1959 rokuWycofany z służby 13 sierpnia 1986 roku, zachowany jako okręt-muzeum
HMAS Vendetta4 lipca 1949 roku3 maja 1954 roku26 listopada 1958 rokuZezłomowany w 1987 roku
HMAS Voyager10 października 1949 roku1 maja 1952 roku12 lutego 1957 rokuZatonął w wyniku kolizji z HMAS Melbourne, 10 lutego 1964 roku

Eksploatacja

Służba okrętów nie należała do zbyt emocjonujących. Jedynie HMS Delight, HMS Duchess, HMAS Vampire i HMAS Vendetta wzięły udział w rejsach bojowych u wybrzeży Indonezji w latach 1963-1966. Ponadto niektóre z niszczycieli brały udział w rejsach u wybrzeży Wietnamu.

HMAS Vendetta
HMAS Vendetta

Niszczyciele typu Daring były ostatnimi artyleryjskimi niszczycielami Royal Navy. Na przełomie lat 60. i 70. jako całkowicie przestarzałe ustąpiły miejsca nowocześniejszym jednostkom. HMS Decoy i HMS Diana zostały w 1969 roku sprzedane do Peru. Po zmianie nazwy na BAP Ferre i BAP Palacios poddano je gruntownej modernizacji w ramach której wymieniono wyposażenie elektroniczne oraz zainstalowano przeciwokrętowe pociski rakietowe Exocet MM-38. W toku dalszej służby oba okręty przeszły jeszcze większe przebudowy, w ramach których usunięto rufową wieżę artyleryjską, a dziobowe zamieniono na nowsze wieże OTO Melara Twin 40L70 DARDO. Ferre pozostawał w eksploatacji do 13 lipca 2007 roku, natomiast Palacios do 1993 roku.

Najtragiczniejszy los spotkał australijski niszczyciel HMAS Voyager, który zatonął po kolizji z australijskim lotniskowcem HMAS Melbourne 10 lutego 1964 roku. Zginęło 82 członków załogi. Do naszych czasów przetrwał natomiast HMAS Vampire, który po wycofaniu ze służby 13 sierpnia 1986 roku (ostatnie lata służby okręt spędził jako jednostka szkolna) przekształcono go w muzeum. Od 2015 roku znajduje się w Australian National Maritime Museum w Sydney.

Niszczyciele typu Daring
Niszczyciele typu Daring

Niszczyciele typu Daring w swoim czasie były bardzo nowoczesnymi jednostkami, jednak szybko stały się ofiarą rozwoju techniki i uzbrojenia morskiego. Dodatkowo miały zbyt duże załogi, przez co Royal Navy stosunkowo szybko wycofała je z eksploatacji.

Jako ciekawostkę warto dodać, że okręt ten dostępny jest również w grze World of Warships – możecie skorzystać z tego linku, aby założyć nowe konto lub wrócić do gry i uzyskać dodatkowe bonusy.

Subskrybuj nasz newsletter!

Co tydzień, w naszym newsletterze, czeka na Ciebie podsumowanie najciekawszych artykułów, które opublikowaliśmy na SmartAge.pl. Czasem dorzucimy też coś ekstra, ale spokojnie, nie będziemy zasypywać Twojej skrzynki zbyt wieloma wiadomościami.

Wspieraj SmartAge.pl na Patronite
Udostępnij.

Założyciel i Redaktor Naczelny portalu SmartAge.pl. Od ponad dekady zajmuję się popularyzacją historii, ze szczególnym naciskiem na militaria, broń pancerną, lotnictwo, marynistykę oraz rozwój techniki. Współpracuję z Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu.Na swoim koncie mam ponad 3000 artykułów, w tym analiz technicznych, recenzji oraz relacji. Jako fotograf specjalizuję się w fotografii lotniczej i krajobrazowej oraz reportażu z wydarzeń historycznych. W swojej pracy stawiam na jakość merytoryczną i różnorodne źródła, a także autorskie podejście, gwarantujące unikalność materiałów w dobie powtarzalnych treści.

SmartAge.pl
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.

×