Przebieg walk

Atak rozpoczął się 1 września 1939 roku po godzinie 4.30. Za początek walk uznaje się ostrzał Polskiej Składnicy Wojskowej na Westerplatte w Wolnym Mieście Gdańsk przeprowadzony przez pancernik Schleswig-Holstein, który rozpoczął się o godzinie 4.48. Nie był to jednak pierwszy atak, ponieważ kilka minut wcześniej, niemieckie lotnictwo zbombardowało most w Tczewie.

Niemiecki czołg PzKpfw II

Niemiecki czołg PzKpfw II

W pierwszych dniach walk, Wojsko Polskie broniło się w strefie przygranicznej. Niemiecki atak nie był tak dużym zaskoczeniem, jakby sobie tego życzyli dowódcy Wehrmachtu. Wojsko Polskie mimo problemów logistycznych, niepełnych stanów i przewagi wroga broniło się na całej długości frontu. Niemcom nie udało się zniszczyć polskiego lotnictwa, które jeszcze przed wybuchem wojny przebazowano na lotniska polowe. Mimo słabości polskich sił powietrznych, aż do drugiej połowy września znaczna część samolotów brała udział w walkach.

Pancernik Schleswig-Holstein podczas ostrzału Westerplatte

Pancernik Schleswig-Holstein podczas ostrzału Westerplatte

Ze względu na rozciągnięcie polskich pozycji obronnych, niemieckie oddziału pancerne stworzyły liczne wyłomy w liniach i ruszyły w kierunku Warszawy. Najbardziej intensywne walki toczone były na południowym zachodzie kraju. Jednym z ważniejszych starć w tym okresie była Bitwa pod Mławą, gdzie zaledwie kilka polskich jednostek przez 3 dni powstrzymywało natarcie dwóch niemieckich korpusów, zadając im poważne straty. Mimo desperackiej i skutecznej obrony, 3 września Niemcy przebili się przez polskie umocnienia i kontynuowali natarcie.

Symboliczne zdjęcie wykonane po 1 września, pokazujące "przekraczanie granicy"

Symboliczne zdjęcie wykonane po 1 września, pokazujące “przekraczanie granicy”

3 września Francja i Wielka Brytania, zgodnie z zapisami umów z Polską, wypowiedziały wojnę III Rzeszy. Niestety poza formalnym wypowiedzeniem wojny, przeprowadzono jedynie kilka mniejszych operacji bojowych w strefie przygranicznej, które nie miały najmniejszego wpływu na przebieg walk w Polsce.

Niemiecka kolumna pancerna podczas marszu przez Polskę

Niemiecka kolumna pancerna podczas marszu przez Polskę

Głównym powodem braku wsparcia była powolna mobilizacja francuskich jednostek, oraz szybkie postępy wojsk Niemieckich w Polsce. Wielka Brytania mimo napiętej od kilku miesięcy sytuacji, była totalnie nie przygotowana do rozpoczęcia działań bojowych. Polska musiała walczyć sama. Działania prowadzone przez Francję i Wielką Brytanię w tym okresie nazywa się tzw. Dziwną wojną.

7 września skapitulował garnizon Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Liczący 225 żołnierzy oddział przez 7 dni bronił półwyspu mimo ostrzału artyleryjskiego z zacumowanego w Gdańsku pancernika Schleswig-Holstein, licznych bombardować i szturmów piechoty.

Grafika przedstawiająca polski samolot myśliwski PZL P-11

Grafika przedstawiająca polski samolot myśliwski PZL P-11

Zginęło zaledwie 15 polskich żołnierzy, a 50 zostało rannych. Niemcy utracili około 400 rannych i zabitych. Zaciekła obrona sprawiła, że niemieccy dowódcy uznali, że na terenie składnicy znajduje się znacznie większy garnizon dysponujący siecią umocnień. Powodem kapitulacji był brak sensu dalszej walki. Obrońcy nie mogli liczyć na wsparcie, a dalsze straty były niepotrzebne, ponieważ garnizon nie wiązał walką zbyt licznych oddziałów wroga.

Garnizon Westerplatte po kapitulacji

Garnizon Westerplatte po kapitulacji

1 2 3 4 5 6 7 8
Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.