Zbudowany w 1884 roku w Wielkiej Brytanii kablowiec CS Mackay-Bennett wykorzystywany był przez amerykańską firmę Commercial Cable Company. W swojej długiej i intensywnej karierze statek wziął udział w jednej misji, która przyćmiła całą jego wcześniejszą i późniejszą historię. W 1912 roku jego załoga otrzymała zadanie wyłowienia ciał ofiar zatonięcia Titanica.

Budowę CS Mackay-Bennett rozpoczęto w stoczni John Elder & Co. z Glasgow, a wodowanie miało miejsce we wrześniu 1884 roku. Od początku kablowiec wykorzystywany był przez firmę Commercial Cable Company. Nazwa statku nawiązywała do nazwisk założycieli firmy, Johna Mackaya i Gordona Bennetta.

CS Mackay-Bennett
CS Mackay-Bennett

W momencie zbudowania był to jeden z najnowocześniejszych statków tego typu na świecie. Jego kadłub wykonano ze stali, a nie z żelaza, duży nacisk położono na uzyskanie dobrej dzielności morskiej i stabilności podczas rejsu po wzburzonych wodach oceanu atlantyckiego. Dodatkowo zwiększono wysokość kadłuba tak aby uzyskać duże zanurzenie. Pozwoliło to na powiększenie ładowni w których znajdowały się kable. Mackay-Bennett miał 82 m długości i tonaż 2000 BRT. Napęd stanowiły dwa silniki parowe.

Kariera jednostki była intensywna, chociaż nie obfitowała w mające historyczne znaczenie wydarzenia. Część operacji wykonywano z Halifaxu, część z Plymouth, w zależności od potrzeb. Oprócz kładzenia kabli i naprawy uszkodzonych linii, Mackay-Bennett regularnie brał udział w akcjach ratunkowych przy okazji wypełniania swoich zadań.

W kwietniu 1912 roku kablowiec stacjonował w Halifaxie. Gdy RMS Titanic uderzył w górę lodową i zatonął, linie White Star Lines zwróciły się do właściciela statku z prośbą o wydzierżawienie jednostki w celu zebrania ciał ofiar katastrofy, które jeszcze unosiły się na wodzie w miejscu zatonięcia. Dowódcą jednostki był wówczas Frederick H. Larnder. Zebrał on mieszaną załogę składającą się z doświadczonych marynarzy-ochotników oraz specjalistów z zakładów pogrzebowych, którzy  mieli pomóc w zabezpieczeniu ciał. Na pokład załadowano 100 trumien, środki do zabalsamowania 70 ciał oraz worki na ciała, a także 100 ton lodu.

CS Mackay-Bennett
CS Mackay-Bennett

Z racji trudnego i nieprzyjemnego zadania, załoga miała otrzymać podwójne wynagrodzenie, a dodatkowo za odnalezienie ciała J. J. Astora, miała być wypłacona nagroda w wysokości 100 000 dolarów. CS Mackay-Bennett wyruszył z Halifaxu 17 kwietnia 1912 roku i po 4 dniach dotarł na miejsce katastrofy.

Szybko okazało się, że zabrane zaopatrzenie nie wystarczy, aby zabrać na pokład wszystkie znalezione ciała. W ciągu 7 dni, załoga odnalazła 328 ciał, z których wyłowiono 306. Z racji braku miejsca w ładowniach, podjęto decyzję o tym, aby do trumien chować ciała pasażerów I klasy, do worków pasażerów II klasy, a pasażerów III klasy chowano w morzu. Łącznie dokonano 116 pogrzebów, przy czym zidentyfikowano tylko 56 osób. Do Halifaxu statek wrócił z 190 ciałami na pokładzie, w tym z ciałem J. J. Astora, a także początkowo niezidentyfikowanym ciałem małego dziecka.

Wypłaconą nagrodę załoga podzieliła równo, przy czym część kwoty przeznaczono na pogrzeb odnalezionego dziecka. Pogrzeb miał miejsce na cmentarzu Fairview Lawn Cemetary, a na nagrobku napisano jedynie „Our Babe”. Clifford Crease, jeden z członków załogi, który w swoim pamiętniku relacjonował całą misję statku, aż do swojej śmierci w 1955 roku dowiedział grób. Warto dodać, że dopiero w 2007 roku dokonano identyfikacji ciała dziecka. Okazało się, że to była to Sidney Leslie Goodwin, mająca w chwili śmierci 19 miesięcy.

CS Mackay-Bennett
CS Mackay-Bennett

Po zakończeniu misji, CS Mackay-Bennett wrócił do regularnej służby. W maju 1922 roku wycofano go jednak z eksploatacji a następnie zacumowano w Plymouth Sound jako hulk. Został on uszkodzony w trakcie nalotów podczas II wojny światowej, a następnie podniesiony z dna. Wykorzystywano go do 1965 roku, kiedy to podjęto decyzję o jego złomowaniu.

W całej swojej długiej karierze CS Mackay-Bennett wykonał wiele misji, ale to operacja wyławiania ciał ofiar zatonięcia Titanica była najbardziej znana. Z wszystkich statków, które podjęły się tego zadania, to właśnie na pokładzie Mackay-Bennetta znalazło się najwięcej ciał.

Subskrybuj nasz newsletter!

Co tydzień, w naszym newsletterze, czeka na Ciebie podsumowanie najciekawszych artykułów, które opublikowaliśmy na SmartAge.pl. Czasem dorzucimy też coś ekstra, ale spokojnie, nie będziemy zasypywać Twojej skrzynki zbyt wieloma wiadomościami.

Wspieraj SmartAge.pl na Patronite
Udostępnij.
SmartAge.pl
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.

×