W latach 1805-1832 Royal Navy zamówiła 53 fregaty typu Leda. Zbudowano ostatecznie 47 jednostek, z których dwie przetrwały do naszych czasów. Jednostki tego typu zbudowano w oparciu o projekt francuskiej fregaty typu Hébé.

W 1782 roku brytyjski okręt liniowy HMS Rainbow przejął francuską fregatę Hébé. Po naprawie, okręt wszedł do służby w Royal Navy pod nazwą HMS Hebe. Okręt zyskał bardzo dobre opinie wśród marynarzy i dowództwa floty, w związku z czym podjęto decyzję o zaprojektowaniu w oparciu o ten okręt całej serii fregat. Typ ten otrzymał nazwę Leda. Zamówiono 53 okręty podzielone na 5 grup, różniących się nieznacznie konstrukcją.

Okręty brały udział w licznych misjach i potyczkach. Co ciekawe, z powodu problemów z dostępem do odpowiedniego drewna, w kolejnych seriach niektóre drewniane elementy zastępowano żelaznymi. Po kilku latach eksploatacji, najstarsze i najbardziej zużyte okręty rozbierano, równocześnie zamawiając nowe, nieznacznie zmodyfikowane jednostki. Ostatnia partia została zamówiona w 1817 roku, ale do 1831 roku zrezygnowano z ich budowy.

HMS Trincomalee (fot. HDTurner/Wikimedia Commons)
HMS Trincomalee (fot. HDTurner/Wikimedia Commons)

Z 47 okrętów jakie powstały, do naszych czasów przetrwały dwa – HMS Trincomalee i HMS Unicorn.

HMS Trincomalee

Zamówienie na HMS Trincomalee złożono 30 października 1812 roku, a budowę rozpoczęto 25 kwietnia 1816 roku w Bombaju w Indiach. Wodowanie miało miejsce 12 października 1817 roku. Koszty budowy wyniosły 23 000 funtów (współcześnie około 2 mln funtów). Następnie okręt przepłynął do Wielkiej Brytanii gdzie zainstalowano uzbrojenie i resztę wyposażenia.

Kolejne lata fregata spędziła… w rezerwie. W 1845 roku okręt przezbrojono, a w 1847 roku przywrócono do służby, która trwała do 1857 roku. Następnie HMS Trincomalee przekształcono w okręt szkolny, ale w 1895 roku podjęto decyzję o jego złomowaniu. Prac nie rozpoczęto, ponieważ jednostkę kupił George Wheatley Cobb, który zmienił jego nazwę na TS Foudroyant i przekształcił dawny okręt wojenny w jednostkę szkolną i turystyczną. W tej roli dawna fregata wykorzystywana była do 1986 roku, kiedy to poddano ją kolejnej przebudowie.

HMS Trincomalee (fot. Tom Bastin)
HMS Trincomalee (fot. Tom Bastin)

Tym razem przywrócono oryginalny wygląd okrętu z czasów służby i w 1992 roku przeniesiono do National Historic Fleet jako okręt-muzeum w Hartlepool. Co ciekawe jest to najstarszy brytyjski okręt wojenny, będący cały czas na wodzie, gdyż HMS Victory znajduje się w doku.

HMS Unicorn

Zamówienie na HMS Unicorn złożono 23 lipca 1817 roku, stępkę położono w lutym 1822 roku, a wodowanie miało miejsce 30 marca 1824 roku. Okręt nigdy nie został wykończony. Zamiast tego, przekształcono go w pływające koszary, zabudowując pokład dachem. W tej roli jednostka wykorzystywana była do 1964 roku w Dundee w Szkocji. Obecnie po remoncie, okręt wykorzystywany jest jako muzeum.

HMS Unicorn (fot. Mariusz Matuszewski)
HMS Unicorn (fot. Mariusz Matuszewski)

Fregaty typu Leda

Jednostki typu Leda były 38-działowymi fregatami o długości 45 m. Załoga liczyła 284-300 marynarzy i oficerów. Uznawano je za bardzo udane, chociaż poza kilkoma jednostkami, większość szybko rozebrano. Ceniono je za prędkość około 10-13 węzłów. W porównaniu do  innych brytyjskich jednostek ich wnętrza były ciaśniejsze, ale na tyle dobrze rozplanowane, że załogi nie narzekały na ciasnotę.

Mimo udanej konstrukcji, tylko pierwsze jednostki wzięły udział w typowych starciach morskich. Pozostałe okręty miały raczej spokojną służbę, którą spędzały w rezerwie.

HMS Unicorn (fot. ydam/Wikimedia Commons)
HMS Unicorn (fot. ydam/Wikimedia Commons)
Wspieraj SmartAge.pl na Patronite
Udostępnij.