Zaprojektowany pod koniec I wojny światowej Gotha G.VII powstał jako samolot rozpoznawczy dalekiego zasięgu oraz szybki bombowiec taktyczny, jednak ze względu na koniec wojny, maszyny te wzięły ograniczony udział w działaniach wojennych.
Na temat Gotha G.VII nie ma zbyt wielu informacji, ponieważ maszyna ta powstała na początku 1918 roku i weszła do ograniczonej produkcji i eksploatacji w połowie roku, lub pod koniec lata. Samolot powstawał początkowo jako dysponujący dużym zasięgiem szybki bombowiec taktyczny. Ze względu na swoje osiągi, podczas prac nad prototypem uznano, że jest to znakomita platforma dla samolotu rozpoznawczego.
W związku z zmianą roli maszyny, samoloty seryjne różniły się konstrukcją od prototypu. Usunięto przednie stanowisko strzeleckie, zmieniono układ statecznika, oraz przesunięto silniki bliżej kadłuba. Zabieg ten miał na celu zwiększenie stabilności lotu w przypadku utraty jednego z silników. Samolot miał 9,6 m długości i 19,3 m rozpiętości skrzydeł. Masa samolotu wynosiła 2419 kg, a maksymalna masa startowa 3139 kg. Napęd stanowiły dwa silniki Mercedes D.IVa o mocy 260 KM każdy, zapewniające prędkość maksymalną 180 km/h, zasięg 540 km i długotrwałość lotu około 3 godzin. Uzbrojenie ograniczono do jednego karabinu maszynowego kalibru 7,92 mm w grzbietowym stanowisku ogniowym. Załoga składała się 3 osób.
Cechą charakterystyczną samolotu był opływowy nos i obudowy silników, co było rzadkością w ówczesnych konstrukcjach lotniczych, zwłaszcza większych maszyn wielosilnikowych. Co istotne, nos maszyny był cofnięty, aby możliwe było umieszczenie silników jak najbliżej kadłuba.
Do końca wojny wyprodukowano około 11-20 maszyn, które wzięły ograniczony udział w działaniach bojowych. Według różnych źródeł, jedna lub trzy maszyny zostały przejęte przez Rosję, przy czym na pewno jeden samolot trafił na Ukrainę i był wykorzystywany przez krótki czas, aż do przejęcia przez Czechosłowację, która eksploatowała go przez kilka lat po I wojnie światowej.
Doświadczenie zdobyte przy pracach nad Gotha G.VII wykorzystano przy budowie bombowców G.VIII, różniących się jednak konstrukcją, wymiarami i wykończeniem.
