Zbudowany krótko po zakończeniu II wojny światowej, francuski eksperymentalny samolot badawczy SNCAC NC.3021 Belphégor miał służyć do badań meteorologicznych na pułapie 10 i 14 km, oraz do testów aerodynamicznych, a przy okazji pomiarów promieniowania kosmicznego. Maszyna wyróżniała się bardzo oryginalnym napędem, który był też źródłem fiaska projektu.
Chociaż prace nad maszyną ruszyły po wojnie, główny konstruktor, Marcel Roca opierał się na projekcie samolotu SNCAC NC.3020, który powstał jeszcze w czasach wojny. Samolot ten wyróżniał się napędem w postaci dwóch silników Hispano-Suiza HS/12Z, zamontowanych równolegle w nosie samolotu i napędzających przeciwbieżne śmigła. Samolotu nigdy nie zbudowano, ale jago plany posłużyły za bazę do prac nad SNCAC NC.3021 Belphégor.
Nowa maszyna otrzymała napęd w postaci dwóch dwunastocylindrowych silników Daimler-Benz DB 605 (oznaczonych jako Daimler-Benz DB 510A), umieszczonych równolegle obok siebie w nosie samolotu, ale odwróconych cylindrami do dołu. Napędzały one jedno, czterołopatowe śmigło. Moc silników wynosiła 2950 KM. Prędkośćmaksymalna wynosiła 560 km/h, a przelotową 449 km/h. Długotrwałość lotu szacowano na 4 godziny.
Sam samolot miał 17,5 m długości i 23,55 m rozpiętości skrzydeł. Kabina załogi była w pełni hermetyzowana i mieściła pilota, mającego do dyspozycji niewielki kokpit z kroplową owiewką w górnej części kadłuba, nawigatora i radiooperatora, zajmujących miejsce wewnątrz kadłuba oraz dwóch obserwatorów, którzy mieli do swojej dyspozycji wizjery w górnej i dolnej części kadłuba.
Oblot prototypy miał miejsce 6 czerwca 1946 roku. Ze względu na skomplikowany napęd, szybko okazało się, że maszyna trapiona jest licznymi problemami technicznymi. Silniki miały tendencję do przegrzewania się, a samo zachowanie samolotu w powietrzu również pozostawiało wiele do życzenia. W związku z tym, po wykonaniu zaledwie kilkunastu lotów i spędzeniu w powietrzu około 40 godzin, projekt SNCAC NC.3021 Belphégor został zamknięty w 1947 lub 1949 roku, a samolot rozebrany.
Do naszych czasów pozostały po projekcie nieliczne zdjęcia oraz znajdujący się w muzeum silnik DB 610, podobny do tego, zastosowanego w Belphégorze.
