Na pierwszy rzut oka, Cromarty Firth to typowa, malownicza zatoka w Szkocji. Na jej brzegach wznoszą się niskie górki, a między nimi rozsiane są niewielkie miasteczka. Gdy jednak spojrzy się na wodę, uwagę przykuwają stojące w zatoce rdzewiejące platformy wiertnicze.
Ze względu na swoje położenie, Cromarty Firth od lat było centrum szkockiego przemysłu naftowego. Bliskość pól naftowych na Morzu Północnym oraz głębokość zatoki sprawiły, że rozbudowano w tym rejonie infrastrukturę dla przemysłu naftowego. Od zakładów zajmujących się przetwarzaniem ropy naftowej po stocznie i zakłady remontowe pomagające w utrzymaniu okolicznych platform wiertniczych w sprawności. Najważniejszym miastem w tym rejonie jest Invergordon
Wiek XXI przyniósł jednak zmiany w branży paliwowej, których największym skutkiem było zmniejszenie produkcji ropy. Wiele starych i zużytych platform, których koszty eksploatacji były najwyższe, zostało po prostu wyłączonych i z czasem rozebranych. Te w lepszym stanie, ale nieprzydatne, musiały zostać gdzieś przechowane, na wypadek zmiany koniunktury.
Wybór padł naturalnie na Cromarty Firth. Od 2014 roku w rejon ten trafiają różne pływające platformy wiertnicze. Część z nich jest z czasem rozbierana, inne po krótkim pobycie w zatoce trafiają na inne pola naftowe, a reszta… czeka na lepsze czasy, powoli rdzewiejąc i niszczejąc. Oficjalnie mają one wrócić do eksploatacji gdy będą potrzebne, jak w praktyce, nieużywane od lat konstrukcje stają się przestarzałe a ich przywrócenie do sprawności jest zbyt kosztowne.
Tym samym Cromarty Firth stało się cmentarzyskiem platform wiertniczych, oraz symbolem kryzysu w branży paliwowej, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii. Dodatkowo, zatoka jest też często świadkiem incydentów związanych z członkami Greenpeaceu, którzy protestują zarówno przeciwko wydobyciu ropy, jak i składowaniu zużytych platform wiertniczych.
