W Genui we Włoszech znajduje się bardzo oryginalna kolejka łącząca w sobie kolej wąskotorową z metrem, windą oraz kolejką linową. Ascensore Castello d’Albertis-Montegalletto bo o niej mowa powstała w 1929 roku, ale obecną formę zyskała dopiero w 2004 roku.

W 1929 roku firma Società Ligure per Impianto ed Esercizio Ascensori zbudowała specjalną kolejkę linową w formie przypominającej windę, która pozwalała na połączenie głównego dworca kolejowego w Genui z znajdującą się powyżej częścią miasta nazwaną Montegalletto, gdzie znajduje się zamek D’Albertis.

Ascensore Castello d'Albertis-Montegalletto (fot. Ale zena/Wikimedia Commons)

Ascensore Castello d’Albertis-Montegalletto (fot. Ale zena/Wikimedia Commons)

System działał bez zmian do połowy lat 60. Między 1963 a 1965 rokiem zmodernizowano wagoniki kolejki, co było odpowiedzią na słabnące wykorzystanie systemu. Początkową popularność kolejka zawdzięczała niskim cenom biletów, a w latach 60. w całym systemie transportu publicznego w Genui wprowadzono równe ceny.

1 lutego 1976 roku kolejka została włączona w skład systemu transportowego AMT. Windy pozostawały w eksploatacji do 1995 roku, kiedy podjęto decyzję o zamknięciu systemu z powodu jego wieku i braku opłacalności przeprowadzenia prac modernizacyjnych. Po kilku latach powrócono jednak do pomysłu wykorzystania kolejki, ale w bardziej atrakcyjnej i ciekawej dla mieszkańców oraz turystów formie.

Ascensore Castello d'Albertis-Montegalletto (fot. Ale zena/Wikimedia Commons)

Ascensore Castello d’Albertis-Montegalletto (fot. Ale zena/Wikimedia Commons)

W 2001 roku pojawił się pomysł na przebudowanie podziemnego korytarza prowadzącego do kolejki, tak aby poprowadzić nim tory po których poruszać się miały wagoniki kolejki wąskotorowej, która następnie podnoszona była do góry przez dotychczasowy szyb. Prace nad systemem ruszyły we wrześniu 2002 roku, a zakończono je w czerwcu 2004 roku. Po testach, kolejkę udostępniono publicznie 15 grudnia 2004 roku.

Kolejka nazwana Ascensore Castello d’Albertis-Montegalletto jest cały czas w użyciu. Obecnie poruszają się nią dwa wagoniki mieszczące teoretycznie do 23 osób (zwykle jednak podróżuje nimi kilka osób). Podziemny fragment torów ma 235 m długości, a winda podnosi wagoniki na wysokość 72 m. Prędkość wagoników na torach to 4.5 m/s (16,2 km/h), a prędkość podnoszenia to 1,6 m/s (5,76 km/h). Rozstaw torów wynosi 850 mm. Wagoniki mijają się przy wjeździe do windy – jedna kolejka jest odczepiana i wjeżdża na tor kiedy drugi wagonik jest podpinany do systemu podnoszącego.

Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.