Wiadukt kolejowy Ribblehead znajdujący się na trasie Settle-Carlisle i przebiegający w dolinie rzeki Ribble w Północnym Yorkshire w Anglii to jedna z bardziej charakterystycznych budowli tego typu w Wielkiej Brytanii. Zbudowany w 1875 roku wiadukt jest cały czas wykorzystywany.

Budowę wiaduktu zlecono w 1869 roku. Jego projekt przygotował inżynier John Sydney Crossley, a koszt prac oceniono na około 343 300 funtów (w koszty wliczono również budowę tunelu kolejowego Blea Moor). Pierwsze prace budowlane przeprowadzono 12 października 1870 roku. Budowę zakończono w 1874 roku, ale oficjalnie wiadukt uruchomiono dopiero 3 sierpnia 1875 roku dla ruchu towarowego i 1 maja 1876 roku dla ruchu pasażerskiego. W prace budowlane zaangażowanych było około 2300 osób, z których około 100 poniosło śmierć w trakcie prac (głównie w wyniku wypadków)

Wiadukt Ribblehead  (fot. Edward Badley)

Wiadukt Ribblehead (fot. Edward Badley)

Wiadukt przebiega nad niewielkim strumieniem i ma długość 404 m, oraz wysokość 32 m w najwyższym punkcie. Zaprojektowano go tak, aby mogły po nim przebiegać dwa tory. Cała kamienna konstrukcja składa się z 24 łuków, a fundamenty mają głębokość 7,6 m. Szacuje się, że do budowy zużyto 1,5 mln cegieł i bloków skalnych, z których najcięższe ważą około 8 ton.

Przez sto lat na wiadukcie nie prowadzono większych prac konserwacyjnych (nie licząc modernizacji torowisk) Dopiero w latach 80. XX wieku podjęto decyzję o wyremontowaniu wiekowego wiaduktu. Ze względu na koszt prac, British Rail rozważała likwidację trasy, ale ostatecznie uznano, że wiadukt ma tak istotne znaczenie historyczne, że należy utrzymać go w dobrym stanie technicznym. Prace remontowe przeprowadzono w latach 1990-1992, a kolejnych latach przeprowadzono remont całej trasy Settle-Carlisle.

Wiadukt Ribblehead  (fot. Michael Bryan)

Wiadukt Ribblehead (fot. Michael Bryan)

Obecnie wiadukt Ribblehead jest cały czas eksploatowany. Dziennie pokonuje go siedem pociągów pasażerskich kursujących między Leeds a Carlisle. Czasami wiadukt wykorzystywany jest również przez ciężkie pociągi towarowe, głównie w celu odciążenia innych lokalnych tras. Ze względu na swoje malownicze położenie, wiadukt przyciąga również wielu fotografów.

Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.

Google+