Zbudowany w 1933 roku lotniskowiec Ryūjō początkowo powstawał jako lekki lotniskowiec z niewielką grupą lotniczą, jednak w trakcie budowy powiększono go, aby mieścił więcej maszyn. Tym samym powstał jeden z bardziej charakterystycznych japońskich lotniskowców charakteryzujący się wysoką sylwetką, niską wolną burtą i kiepską stabilnością.

(Nie)lekki lotniskowiec

Prace nad lotniskowcem Ryūjō rozpoczęto pod koniec lat 20. Według założeń okręt miał wykorzystywać lukę w postanowieniach Traktatu Waszyngtońskiego, według których lotniskowce o wyporności poniżej 10 000 ton nie były w żaden sposób limitowane. Aby zmieścić się w tej wyporności zaprojektowano wyjątkowo lekko zbudowany lotniskowiec, pozbawiony opancerzenia i przystosowany do przenoszenia grupy lotniczej liczącej 24 samoloty.

Japoński lotniskowiec Ryujo w trakcie budowy w suchym doku stoczni Yokosuka. Zdjęcie wykonano 20 października 1931 roku (po wodowaniu kadłuba)

Japoński lotniskowiec Ryujo w trakcie budowy w suchym doku stoczni Yokosuka. Zdjęcie wykonano 20 października 1931 roku (po wodowaniu kadłuba)

Stępkę pod lotniskowiec położono 26 listopada 1929 roku w Yokohamie. Ze względu na zapisy Traktatu londyńskiego z 1930 roku, które eliminowały lukę w wyporności lotniskowców, japońskie władze podjęły decyzję o rezygnacji z budowy lekkich lotniskowców i przeprojektowaniu Ryūjō. Największą zmianą było powiększenie hangaru o dodatkowe piętro, dzięki czemu grupa lotnicza wzrosła do 48 maszyn.

Efektem ubocznym było znaczne podwyższenie środka ciężkości, a tym samym obniżenie stabilności lotniskowca do minimalnych granic. Aby nie pogarszać stabilności mostek umieszczono z przodu okrętu pod pokładem startowym. Wodowanie miało miejsce 2 kwietnia 1931 roku, a do służby Ryūjō wszedł 9 maja 1933 roku. W momencie oddania do służby miał 179,9 m długości i wyporność 10 150 ton. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe o mocy 65 000 KM, zapewniające prędkość maksymalną 29 węzłów i zasięg 19 000 km przy prędkości 14 węzłów. Uzbrojenie okrętu składało się z sześciu podwójnych dział kalibru 127 mm oraz 24 karabinów maszynowych kalibru 13,7 mm montowanych w podwójnych stanowiskach. Grupa lotnicza składała się z 48 maszyn.

Ryūjō

Ryūjō

Krótko po wejściu do eksploatacji wyszły na jaw problemy z stabilnością okrętu przy wyższym stanie morza, które mogły doprowadzić do jego zatonięcia. W sierpniu 1934 roku lotniskowiec wrócił do stoczni na remont, podczas którego dodano balast i bąble przeciwtorpedowe co nieznacznie poprawiło stabilność okrętu. Kolejny remont i modernizację Ryūjō przeprowadzono już w 1936 roku. Tym razem zmieniono kształt dziobnicy, tak aby lepiej chroniła mostek w trakcie rejsu po wzburzonym morzu. Dodatkowo zmieniono uzbrojenie, pozostawiając 4 podwójne stanowiska dział kalibru 127 mm oraz dwa podwójne działka kalibru 25 mm, oraz karabiny maszynowe. W wyniku prac wyporność lotniskowca wzrosła do 12 732 ton. Podczas kolejnej modernizacji w 1942 roku przeciwlotnicze karabiny maszynowe zastąpiono sześcioma potrójnymi stanowiskami działek kalibru 25 mm.

Eksploatacja

Przedwojenna służba Ryūjō przebiegała spokojnie i naznaczona była powrotami do stoczni w celu remontów i modernizacji. Po raz pierwszy wykorzystano go bojowo w sierpniu 1937 roku podczas działań w Chinach, głównie w rejonie Szanghaju. Po wybuchu II wojny światowej i rozpoczęciu walk na Pacyfiku, Ryūjō został oddelegowany w rejon Filipin, gdzie wspierał desant na wyspy.

Ryūjō

Ryūjō

Kolejne miesiące lotniskowiec spędził w rejonie Jawy, a później na Oceanie Indyjskim. Następnie wysłano go w rejon Aleutów, dzięki czemu nie podzielił losu pozostałych japońskich lotniskowców w trakcie bitwy o Midway. W trakcie walk w tym rejonie jeden z mysliwców A6M Zero z Ryūjō został zmuszony do lądowania na wyspie Akatun. Maszyna została następnie przejęta przez Amerykanów i wyremontowana do stanu lotnego, dzięki czemu posłużyła do badań myśliwców tego typu. W sierpniu 1942 roku lotniskowiec wysłano w rejon wschodnich Wysp Salomona gdzie 24 sierpnia został zaatakowany przez bombowce z amerykańskiego lotniskowca USS Saratoga. Chociaż pierwszy atak nie przyniósł skutków, podczas drugiego japoński okręt został trafiony czterema bombami i jedną torpedą, co doprowadziło do jego zatonięcia. Zginęło 7 oficerów i 113 marynarzy.

Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.

Google+