Typowe autobusy miejskie dzielą się na jedno i dwuczłonowe. Te ostatnie, wyposażone w przegub mają zwykle 17 lub 18 metrów długości i mieszczą około 180 pasażerów. W 1988 roku węgierska firma Ikarus zaprezentowała nietypowy, trójczłonowy, dwuprzegubowy autobus Ikarus 293.

Zbudowano jeden prototyp, który miał demonstrować możliwości tego typu pojazdów. Do jego budowy wykorzystano sprawdzone elementy konstrukcji z modeli Ikarus 260 i 280. Model 293 miał 22,6 m długości i ważył 15,6 tony, a jego maksymalna masa wraz z pasażerami wynosiła 35,4 tony. Pod maską znalazł się silnik RABA D2156HM6UT o mocy 250 KM.

Ikarus 293

Ikarus 293

Dzięki swoim rozmiarom, autobus mieścił 229 pasażerów. Mimo dosyć udanych testów, pojazd nie wszedł do produkcji seryjnej. Jedyny zbudowany prototyp został w 1992 roku przebudowany i wymieniono w nim silnik na niemiecki MAN D2866 o mocy 280 KM. Autobus trafił następnie do Iranu, gdzie jeszcze do 2005 roku pojawiał się na ulicach Teheranu. Jego dalsze losy nie są znane.

Być może na Kubie powstało kilka licencyjnych autobusów tego typu, ale nie ma szczegółowych informacji na temat ilości wyprodukowanych egzemplarzy oraz ich losów. Można spotkać się z informacjami, że kubańskie autobusy były przerobionymi modelami Ikarus 280.

Ikarus 293

Ikarus 293

Współcześnie autobusy dwuprzegubowe produkowane są min. przez firmę Carrosserie Hess (model Hess LighTram) oraz Volvo (model Volvo Gran Artic 300). Nie zyskały jednak dużej popularności z racji swoich rozmiarów i tym samym trudności w eksploatacji zwłaszcza w starszych miastach.

Ikarus 293 w Teheranie w 2005 roku (fot. Alessandro Albe)

Ikarus 293 w Teheranie w 2005 roku (fot. Alessandro Albe)

Podziel się.

O autorze

Michał Banach

Gdybym miał spisać wszystkie swoje zainteresowania to nie starczyłoby mi życia. Głównie interesuję się historią, militariami i techniką a także fotografią, ale lista ta mogłaby być znacznie dłuższa. Skończyłem studia na kierunkach stosunki międzynarodowe oraz dziennikarstwo i komunikacja społeczna na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.

Google+